Σεβίλλη – Μπέτις: Μύθοι, ιστορίες και πραγματικότητα (μέρος Γ’)

Ο πρώτος αγώνας μεταξύ των δύο ομάδων καταγράφεται το 1915 με την Σεβίλλη να νικά με 4-3. Το πρώτο όμως σοβαρό επεισόδιο ανάμεσα στις δύο ομάδες καταγράφεται στις 10 Μαρτίου 1918, όταν  η Σεβίλλη κέρδισε την Μπέτις με το αστρονομικό σκορ 22-0!!!. Κατά μία εκδοχή, σε πέντε παίκτες της Μπέτις που υπηρετούσαν την θητεία τους στον Ισπανικό στρατό, δεν δόθηκε επίτηδες άδεια ώστε να βγουν από το στρατόπεδο προκειμένου να παίξουν στον αγώνα.  Με συνέπεια σε ένδειξη διαμαρτυρίας, στην Μπέτις  αποφάσισαν να κατεβάσουν την παιδική ομάδα και να διασυρθούν όπως ήταν φυσικό, από μία Σεβίλλη που δεν έδειξε το παραμικρό έλεος. Κατά μία άλλη εκδοχή ο διοικητής του στρατοπέδου, κάποιος Χιμένεθ ντε Σαντοβάλ, αφού πήρε εντολές «άνωθεν», απαγόρεψε την έξοδο σε δύο μόνο παίκτες της Μπέτις (τους Κάντα και Αρτόλα) και παρόλο που για διαμαρτυρία κατέβασαν την παιδική ομάδα, ο Μαδριλενος διαιτητής (λένε ότι στάλθηκε επίτηδες) επέτρεψε να γίνει ο αγώνας παρωδία, με το γνωστό πλέον αποτέλεσμα.  Το αστείο βέβαια της υπόθεσης είναι ότι αυτοί οι δύο παίκτες αργότερα πήραν μεταγραφή στην Σεβίλλη. Ο αγώνας αυτός σημάδεψε περισσότερο την ιστορία της Μπέτις όταν ανέλαβε πρόεδρος ο Μανουέλ Ρουίθ ντε Λοπέρα, ο οποίος απαγόρεψε να φορεθεί ξανά φανέλα με το νούμερο 22!!! Το επόμενο επεισόδιο ανάμεσα στις δύο ομάδες καταγράφεται στην δεκαετία του 40, με την μεταγραφή του Φρανσίσκο Αντούνιεθ Εσπάδα, από την Μπέτις στην Σεβίλλη. Η Σεβίλλη ήταν στην πρώτη κατηγορία και η Μπέτις στην δεύτερη.  Ήταν μία περίπλοκη και αρκετά σκοτεινή υπόθεση, με δύο αντιπροέδρους της Μπέτις να κάνουν «υπόγεια» συμφωνία με τον «εχθρό», χωρίς την συγκατάθεση του τότε προέδρου, ο οποίος καθαιρέθηκε κακήν κακώς προκειμένου ο παίκτης για 80.000 πεσέτες να πάει στη Σεβίλλη. Αναφέρεται ότι ο ραδιοφωνικός σταθμός της Μόσχας σχολιάζοντας την μετεγγραφή μεταξύ άλλων τόνισε: «Σεβίλλη, η ομάδα των καπιταλιστών, της πόλης που ποδοπατά του ευγενικούς προλετάριους της Μπέτις, αντλώντας δύναμη και εξουσία από το καθεστώς του Φράνκο». Το 1978 έχει καταγραφεί ως η «συνωμοσία του Αλικάντε»,  όταν η σωσμένη Σεβίλλη έδωσε με ευχαρίστηση το ματς στην Έρκουλες (1-0) που καιγόταν για τους βαθμούς, προκειμένου να υποβιβάσει την μισητή Μπέτις. Το πιο πρόσφατα σοβαρό επεισόδιο καταγράφεται την περίοδο  1999-2000 όταν υποβιβάστηκαν ταυτόχρονα και οι δύο ομάδες. Η Μπέτις είχε ελπίδες να σωθεί αν η Σεβίλλη κέρδιζε εντός έδρας την Οβιέδο. Ο αγώνας ξεκίνησε με τον τερματοφύλακα της Σεβίλλης Νορβηγό Όλσεν, να πιάνει τα «άπιαστα», αν και οι συμπαίκτες του εσκεμμένα τον άφηναν συνέχεια εκτεθειμένο. Παρά τα όσα του «έλεγαν»  τα φτωχικά Ισπανικά που ήξερε, δεν τον βοηθούσαν να καταλάβει το στήσιμο   που είχε γίνει, με συνέπεια να τον κάνουν αλλαγή!!! Τελικά η Σεβίλλη έχασε 2-3 ψαλιδίζοντας τις ελπίδες της Μπέτις για σωτηρία. Η βία ανάμεσα τους οπαδούς προφανώς δεν λείπει από αυτούς τους αγώνες. Ως πιο πρόσφατα γεγονότα, αναφέρω τις μεγάλες συμπλοκές μεταξύ των οπαδών έξω από το Ραμόν Σάντσεθ Πιθχουάν της Σεβίλλης το 2005, αλλά και ένα αντικείμενο (μάλλον μπουκάλι) που εκτοξεύτηκε κατά την διάρκεια ενός αγώνα για τα ημιτελικά του κυπέλλου στο Εστάδιο Μανουέλ Ρουιθ ντε Λοπέρα στις 28 Φεβρουαρίου το 2007 κατά του προπονητή τότε  της Σεβίλλης Χουάντε Ράμος, τον οποίο έριξε αναίσθητο. Επεισόδια βέβαια δεν είχαμε μόνο εντός ή πλησίον των γηπέδων. Για παράδειγμα πριν χρόνια επεισόδια καταγράφηκαν στο περίφημο μουσείο Πράδο της Μαδρίτης, με τους οπαδούς των δύο ομάδων να μετατρέπουν το μουσείο σε αρένα, με κίνδυνο αρκετοί από τους διασημότερους πίνακες του μουσείου να καταστραφούν. Μοναδικό διάλειμμα στην όλη πολεμική ατμόσφαιρα, η συμπαράσταση των Beticos προς τους «συνάδελφούς» τους την ημέρα της κηδείας του αδικοχαμένου ποδοσφαιριστή της Σεβίλλης, Πουέρτα. Έκτοτε η κατάσταση έχει ηρεμίσει αρκετά αλλά είναι βέβαιον πως στο πρώτο παρατράγουδο θα έχουμε θέματα. Το 1935 προπονητής στην Μπέτις ήταν ο Άγγλος Πάτρικ Ζόσεφ Ο’Κόνελ (άκρως ενδιαφέρουσα προσωπικότητα καθώς συμμετείχε σε στημένο ματς στη Αγγλία ως ποδοσφαιριστής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), ο οποίος απαντώντας σε ερωτήσεις του γιού του (έψαξε τον πατέρα του και τον βρήκε στην Ισπανία καθώς δεν τον είχε δει ποτέ) για το τι είναι η Ισπανία και η πόλη της Σεβίλλης, αποκρίθηκε. «Η Ισπανία είναι σαν ένα ποδοσφαιρικό ματς όπου οι δύο ομάδες προσπαθούν να επηρεάσουν τον διαιτητή. Η Σεβίλλη είναι ένα μέρος στο οποίο οι κάτοικοι ζουν λες και πρόκειται να πεθάνουν το βράδυ. Μπορεί η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα να είναι οι πιο διάσημες ομάδες στην Ισπανία, ωστόσο το χρώμα και η ατμόσφαιρα που υπάρχει στους αγώνες ανάμεσα στην Σεβίλλη και την Μπέτις δεν έχουν σύγκριση με κανένα άλλο τοπικό El Clásico στο κόσμο.