Έφτασε η στιγμή για τον τελικό του αμφιλεγόμενου Nations League. Οι ομάδες δεν φαίνεται να συμμερίζονται την αίγλη της διοργάνωσης, ενώ πέρα του τροπαίου άλλο ουσιαστικό όφελος δεν υπάρχει για καμία από τις τέσσερις ομάδες που συμμετείχαν στο Final-4, καθώς δεν υπάρχει περίπτωση να μην προκριθούν από τους ομίλους των προκριματικών και να χρειαστούν δεύτερη ευκαιρία.
ΙΣΠΑΝΙΑ - ΓΑΛΛΙΑ
Δηλώνω εντυπωσιασμένος από την Ισπανία του Λουίς Ενρίκε. Πριν το EURO του καλοκαιριού είχα θετική άποψη και αναμονή για μια καλή πορεία. Το μεγάλο κύμα κορωνοϊού που τη χτύπησε παραμονές της διοργάνωσης με έκανε επιφυλακτικό, ωστόσο η «γεύση» που άφησε στο τέλος ήταν παραπάνω από θετική. Στον προχθεσινό ημιτελικό του Nations League με την Ιταλία έπαιζε εκτός έδρας με την Πρωταθλήτρια Ευρώπης, κόντρα σε μια ομάδα που είχε ξεχάσει πότε έχασε τελευταία φορά και με σημαντικές απουσίες. Παρ’ όλα αυτά η νεανική ομάδα που παρέταξε επικράτησε 2-1 και βρίσκεται απόψε στο Μιλάνο. Έχουν κοπάσει για τα καλά οι γκρίνιες για τον Λουίς Ενρίκε και τις επιλογές του (παραμένει χωρίς παίχτη στην αποστολή η Ρεάλ Μαδρίτης), ακόμα και η χρησιμοποίηση του 17χρονου Γκάβι στο αρχικό σχήμα στον ημιτελικό έτυχε αποθέωσης από τον ισπανικό Τύπο. Λογικά ΟΚ ο σκόρερ των δύο γκολ κατά της Ιταλίας, Φεράν Τόρες, πολύ σημαντική η παρουσία του ελλείψει καθαρόαιμου επιθετικού από την αποστολή (τραυματίες οι Μοράτα, Ζ. Μορένο).
Αντίθετη άποψη έχω πλέον για τη Γαλλία. Μετά και την επιστροφή του Μπενζεμά θεωρώ το ρόστερ της ως το πληρέστερο που συμμετείχε στο EURO, την είχα ως το ακλόνητο φαβορί για το τρόπαιο, αλλά οι εμμονές του Ντεσάμπ προσγείωσαν κι εμένα και τους Γάλλους. Δεν βλέπω να αλλάζει τακτική ο Γάλλος τεχνικός, παλεύει με την τριάδα στην άμυνα και τον Γκριζμάν δεκάρι. Κόντρα στο Βέλγιο γύρισε το 2-0 που έχανε στο ημίχρονο και προκρίθηκε στον αποψινό τελικό, ωστόσο θεωρώ πως αυτό συνέβη χάρη στην τρομερή ποιότητα των παιχτών του, αλλά και το… κόμπλεξ των αντιπάλων, που όταν πλησιάζουν σε κάποιο τρόπαιο βρίσκουν τρόπο να τα κάνουν… μούσκεμα. Με Εμπαπέ, Μπενζεμά, Γκριεζμάν, Πογκμπά κλπ μπορούν να «καθαρίσουν» οποιοδήποτε ματς, αλλά όπως προείπα αυτό που βγάζει στο γήπεδο δεν αρέσει. Προσθέτω και την απουσία του Καντέ.
Διαφωνώ με το άνοιγμα του σετ. Περίμενα πιο μεγάλη ισορροπία και αφού δεν υπάρχει θα ποντάρω για κατάκτηση πάνω στην Ισπανία. Επαναλαμβάνω πως οι παίχτες της Γαλλίας μπορούν να μετατρέψουν το ματς σε… περίπατο, όμως το νεανικό σχήμα του Λουίς Ενρίκε με ψήνει (πολύ) περισσότερο.
