Με... βουλωμένο μάτι πλέον, μετά το ξύλο που φάγαμε χτες αλλά και γενικότερα τις τελευταίες μέρες. Ωραίοι οι Ισπανοί, δεν ξέρουμε αν το έκαναν επίτηδες, το σίγουρο είναι πως χάνοντας: α) απέκλεισαν τους Γερμανούς (πιθανό δύσκολο αντίπαλο στη συνέχεια που τους ζόρισε στο μεταξύ τους), β) γλίτωσαν τους Κροάτες μέσω... Μαρόκο και -κυρίως- γ) αποφεύγουν (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου) το μπράκετ της Βραζιλίας, την οποία θα συναντήσουν πλέον μόνο στον τελικό. Αν έβγαιναν πρώτοι, θα τη συναντούσαν στα προημιτελικά.
Θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε τι ειπώθηκε στα αποδυτήρια της «ρόχα» στο ημίχρονο κι από εκεί που η Ισπανία ήταν άνετη και κέρδιζε 1-0, ξαφνικά έφαγε δύο γκολ (48', 51') που προήλθαν από απροσεξία παικτών της. Δεν αξίζει να μείνουμε στο 2ο γκολ των Ιαπώνων που η μπάλα φαίνεται να πέρασε τη γραμμή του άουτ και δεν έπρεπε να μετρήσει. Και να ακυρωνόταν, θα έβαζαν 2ο στη συνέχεια, αν έτσι έπρεπε να γίνει...
«Πικρό», γιατί υπήρχε ως σκέψη πριν από το ματς, δηλαδή πως η Ισπανία θα μπορούσε να «διαλέξει» αντίπαλο χάνοντας, καθώς ο 6ος όμιλος είχε ολοκληρωθεί νωρίτερα και ήταν απίθανο η Γερμανία να νικήσει με εκκωφαντικό σκορ την Κόστα Ρίκα (ώστε να κινδυνέψουν οι Ισπανοί με ήττα). Την απέρριψα στη λογική ότι τέτοια πράγματα δε γίνονται σε τόσο υψηλό επίπεδο. Fair play κατά τα άλλα. Μεγάλο λάθος, προς γνώση και συμμόρφωση. Μετά την... απολογία πάμε και στη νέα πρόταση.
Γκάνα – Ουρουγουάη (8ος όμιλος)
Αρχίζω με θετικό για την Γκάνα, λέγοντας πως όλες οι ομάδες της Αφρικής, μέχρι στιγμής, συγκέντρωσαν τουλάχιστον 4 βαθμούς, οι δύο πέρασαν (Μαρόκο, Σενεγάλη), η 3η όχι (Τυνησία). Η Γκάνα έχει τρεις και με νίκη θα βρεθεί στους «16». Προσέφερε δύο από τα πιο συναρπαστικά παιχνίδια στη διοργάνωση ως τώρα, αμφότερα έληξαν 3-2, στο πρώτο έχασε από την Πορτογαλία, στο δεύτερο κέρδισε τη Νότια Κορέα. Μέτρια ομάδα, με κενά στα μετόπισθεν, χωρίς κάτι ιδιαίτερο.
Απορίας άξιο πως η Ουρουγουάη με τόσους παικταράδες στο ρόστερ (Βαλβέρδε, Νούνιες, Καβάνι, Σουάρες, μεταξύ άλλων), αποδίδει τόσο κακό θέαμα και δεν έχει σκοράρει ως τώρα. Μάλλον ήταν λάθος η προσέγγιση του προπονητή, κάτι που κατάλαβε στο ματς με την Πορτογαλία, όταν βρέθηκε πίσω στο σκορ (54'). Εκεί είδαμε μια ομάδα που θέλησε να δείξει την αξία της στο χορτάρι και να αφήσει το παθητικό παιχνίδι. Και ίσως να το γυρνούσε, αν δεν ήταν άτυχη-άστοχη. Δοκάρι με Μάξι Γκόμες, ευκαιρίες και χαμένο τετ α τετ του Σουάρες, μεταξύ άλλων.
Την περιμένουμε πιο διεκδικητική απόψε, δεν έχει κι άλλα περιθώρια, καθώς μόνο η νίκη (ίσως και με γκολ, ανάλογα τι θα γίνει στο άλλο ματς του ομίλου), της δίνει εισιτήριο για τη νοκ άουτ φάση.