Κόνφερενς Λιγκ, νέο φρούτο. Κάτι σαν ένα μικρό Γιουρόπα, όπου θα παίζει η... πλέμπα της Ευρώπης, «κατηγορία» στην οποία δυστυχώς έχουν μπει πλέον και οι ελληνικές ομάδες πλην της εκάστοτε πρωταθλήτριας. Θα γνωρίσουμε νέες ομάδες τύπου Στρούγκα, Σκούπι, Λαρν, Λάπι, Σφίντουλ, Ουράρτου και άλλες από όλα τα γραφικά χωριά της Ευρώπης. Από τα 30 αποψινά ματς θα σταθώ σε ένα, σε αυτό της Λεβάντια Ταλίν με την Σεντ Τζόσεφς.
Η Λεβάντια Ταλίν διανύει «πέτρινα» χρόνια, αφού έχει να κατακτήσει το πρωτάθλημα από το 2016, με τη συμπολίτισσα Φλόρα να κυριαρχεί εσχάτως. Από πέρσι έχει ξεκινήσει προσπάθεια αναγέννησης, κατέκτησε το Κύπελλο και στο τρέχον πρωτάθλημα, το οποίο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη (16η αγωνιστική), χτυπάει τον τίτλο, ούσα στην κορυφή, 4 βαθμούς περισσότερους από τη Φλόρα, αλλά και 2 αγώνες παραπάνω. Σημαντική η παρουσία του Σέρβου κόουτς Σάβιτς στον πάγκο, την έχει ανεβάσει επίπεδο το τελευταίο εξάμηνο.
Η Σεντ Τζόσεφς είναι η ομάδα που τερμάτισε 3η στο Γιβραλτάρ. Με μόλις ένα πρωτάθλημα της μικρής αυτής χώρας (και 11 Κύπελλα) να είναι τα μόνα στοιχεία που αξίζουν από το... παλμαρέ της, δεν έχει προχωρήσει ποτέ πέραν του πρώτου προκριματικού γύρου, οποιασδήποτε ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Μάλιστα, ενώ έχει να δώσει επίσημο ματς από τον Μάιο, η διοίκηση αποφάσισε να αλλάξει προπονητή μόλις πριν από λίγες μέρες, δίνοντας τα ηνία στον Χάιμε Μολίνα και σταματώντας, έπειτα από 5 χρόνια, τον Ραούλ Προκόπιο.
Πιο ομοιογενής, πιο έτοιμη αγωνιστικά και πιο ποιοτική ομάδα η Λεβάντια, μπορεί να πάρει προβάδισμα πρόκρισης από το πρώτο παιχνίδι. Εντάξει 40 δεν είναι τα παλικάρια της, από 11-15 που θα παίξουν όμως έχουμε απαιτήσεις...
