Βήματα, έως και... άλματα προόδου έχει κάνει την τελευταία διετία η Γεωργία. Ο Βλάντιμιρ Βάις, παρότι είχε αναποδιές στο ξεκίνημά του το 2016, έχει βελτιώσει σαφώς την ομάδα. Μόνο και μόνο το ότι έφτασε ένα εντός έδρας 90λεπτο πριν από τη συμμετοχή της σε τελική φάση Euro, είναι αρκετό για να το αποδείξει. Βέβαια, απόψε θα έχει ποιοτικούς παίκτες εκτός, όπως οι μέσοι Κβαρατσκέλια (σκόραρε στο προηγούμενο) και Τσακβετάτζε.
Η φιλοξενούμενη «τρέχει» αήττητο 6 αγώνων ανεξαρτήτως έδρας και διοργάνωσης (3-3-0), αν και ασταθής στην άμυνα καταφέρνει να αποσπά τα επιθυμητά αποτελέσματα. Για να φτάσει στον τελικό κέρδισε το Κόσοβο σε «γειτονικό ντέρμπι», δείχνοντας χαρακτήρα. Επίσης, δεν έχασε στα δύο ματς με τη Γεωργία που έδωσε πρόσφατα για το Nations League (βρίσκονται στον ίδιο όμιλο). Αμφότερα έληξαν 1-1, μάλιστα και στα δύο είχε μείνει νωρίς με παίκτη λιγότερο και ανταπεξήλθε.
Οι απουσίες της Γεωργίας και η ποιοτική (θεωρώ) υπεροχή δίνει ένα κλικ προτίμησης στους φιλοξενούμενους. Και μια πονηρή σκέψη. Θεωρώ πως υπάρχουν και κίνητρα πέραν του αγωνιστικού για τη γειτονική βόρεια χώρα. Μια ενδεχόμενη συμμετοχή σε τελική φάση Euro θα αποτελέσει τεράστια «διαφήμιση» για το νέο της όνομα που προέκυψε από τη συμφωνία των Πρεσπών. Πολιτικό κίνητρο όχι μόνο για την ίδια, αλλά και για άλλους, πιο ισχυρούς εντός, ή και εκτός, Ευρωπαϊκής Ένωσης (Άγγλος διαιτητής στο ματς).
ΥΓ: Προσπάθησα να αποφύγω αναφορά στη νέα ονομασία των Σκοπίων. Θα μπει μόνο μία φορά -για τυπικούς λόγους- στην πρόταση, όπως αναγράφεται στη στοιχηματική που προτείνεται η επιλογή.
