Εξεπλάγην τον περασμένο Μάιο όταν διάβασα πως ο Ντούσαν Μπάγεβιτς θα αναλάμβανε τις τύχες της Βοσνίας. Αφενός γιατί είχε πολλά χρόνια να καθίσει σε πάγκο ως προπονητής, αφετέρου διότι δεν είχε ξανακοουτσάρει Εθνική ομάδα στην πολύχρονη καριέρα του. Καλό το πρώτο δείγμα, απέσπασε 1-1 στην Ιταλία, για να χάσει στη συνέχεια εντός, με 2-1 από την Πολωνία. Σε σχέση με αυτά τα ματς θα έχει τη σημαντική επιστροφή του μέσου - οργανωτή Πιάνιτς, ο οποίος μαζί με τον Τζέκο είναι τα σημεία αναφοράς της ομάδας. Στα συν επίσης πως θα έχει τη βοήθεια οπαδών, έστω και μόλις 1.800 στις εξέδρες.
Η Βόρεια Ιρλανδία έχει σημειώσει αρκετές επιτυχίες την τελευταία πενταετία. Είχε προκριθεί στην τελική φάση του προηγούμενου Euro, όπου μάλιστα έφτασε και έως τους «16». Στο... τσακ έχασε το εισιτήριο για το Μουντιάλ της Ρωσίας δύο χρόνια αργότερα (στα πλέι οφ από την Ελβετία), δείχνοντας καλά στοιχεία. Δεν τα κατάφερε στα πρόσφατα προκριματικά του Euro (3η πίσω από Γερμανία, Ολλανδία) και έχει απόψε την τελευταία της ευκαιρία. Άλλαξε προπονητή και με τον Μπάρακλαφ στον πάγκο, έδειξε μια πιο επιθετική νοοτροπία, ιδιαίτερα στα ματς του περασμένου Σεπτεμβρίου για το Nations League, απέναντι σε Ρουμανία (1-1 εκτός) και Νορβηγία (ήττα με 5-1 εντός).
Εκεί θέλω να σταθώ, μια ομάδα που μας είχε συνηθίσει να παίζει... ταμπούρι και με αντεπιθέσεις, τώρα έχει αλλάξει νοοτροπία. Δε θεωρώ πως έχει το ρόστερ να το υποστηρίξει, πέραν των Στιβ Ντέιβις, Λάφερτι, για τους οποίους μάλιστα έχουν... περάσει και τα χρόνια (35 και 33 αντίστοιχα), οι υπόλοιποι παίκτες δεν έχουν ιδιαίτερες παραστάσεις, αγωνίζονται είτε στη Σκωτία, είτε στην Αγγλία, αλλά από Τσάμπιονσιπ και κάτω. Θα δώσω πιθανότητες στην ομάδα του «Ντούσκο», να κερδίσει και να περάσει στον τελικό, όπου θα υποδεχτεί τον νικητή του Σλοβακία - Ιρλανδία στις 12 Νοεμβρίου. Εξάλλου, οι δύο ομάδες είχαν τεθεί αντιμέτωπες και πριν δύο χρόνια, στον όμιλο του Nations League, με τους Βόσνιους να επικρατούν μέσα - έξω.
