Δύο μέρες μου πήρε να... συνέλθω από την αποτυχία της προηγούμενης στήλης. Πρώτος εγώ λέω στους συναδέλφους ή συμπαίκτες να μην επηρεάζονται ψυχολογικά από νίκη, ήττα, αλλά κάποιες φορές είναι ανθρώπινο να σε παίρνει από κάτω. Δεν είναι εύκολο να χωνέψεις πως η Άλκμααρ έχασε πέναλτι για να προηγηθεί με 5-0 στο 40' και το ματς με τη Σπάρτα Ρότερνταμ έληξε τελικά 4-4. Για το πως έγινε, δεν θα επεκταθώ, μπορεί ο καθένας να δει τα στιγμιότυπα και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Πέραν του τρόπου ήταν και κομβικό το ματς για το ταμείο, αφού αν πέρναγε θα «μηδένιζε» και τώρα είναι στο -45.
Τέλος πάντων, προχωράμε. Εθνικές ομάδες το ανάγνωσμα και θα σταθώ σε ένα σημείο με μεγάλη απόδοση. Διαβάζω στην ανάλυση του Αυστρία - Ελλάδα, πως οι γηπεδούχοι δεν υπολογίζουν στους Αλάμπα, Αρναούτοβιτς και Ζάμπιτσερ, μεταξύ άλλων. Εντάξει οι δύο πρώτοι δεν είχαν αγωνιστεί ούτε στα παιχνίδια με Νορβηγία (νίκη 2-1 εκτός), Ρουμανία (ήττα με 3-2 εντός), αλλά ο τελευταίος είναι σημαντική απώλεια. Ασταθής η ομάδα του Φράνκο Φόντα, είναι μια κατηγορία πάνω από τη δική μας στο Nations League, αλλά εμφανίζεται ευάλωτη αμυντικά.
Η Ελλάδα δεν κέρδισε κάποιο... μεγαθήριο αλλά πήρε θετικά αποτελέσματα με Σλοβενία (0-0) και Κόσοβο (νίκη 2-1). Το παράδοξο είναι πως με τη Σλοβενία έπαιξε καλύτερα από την αντίπαλο και άξιζε τη νίκη, ενώ με το Κόσοβο ήταν μέτρια και ίσως αν ο αντίπαλος είχε παραταχθεί πλήρης, να μην ήταν τόσο ευνοϊκά τα πράγματα. Ομολογώ πως δεν μου άρεσε το περιστατικό με τον Σιόβα, καθώς ανεξαρτήτως του ποιος έχει δίκιο ή άδικο, δείχνει πως το κλίμα δεν είναι ιδανικό στην ομάδα.
Θα γίνουν αλλαγές κι από τις 2 πλευρές, ουσιαστικά θα δοκιμαστεί η νέα φουρνιά. Οι Μπάουγκαρτνερ, Γκρέγκοριτς από τη μία, οι Μπουχαλάκης, Λημνιός από την άλλη. Δεν θεωρώ πως είμαστε τόσο... ριγμένοι για να προσφέρεται το διπλό στο 4.50+. Εντάξει, με την Αυστρία παίζουμε (4-5-3 υπέρ μας η παράδοση, με πιο πρόσφατη ήττα το 1993 και 2-2-1 εκτός έδρας), όχι την Πορτογαλία. Με λίγα για πολλά...
