Πολύ ψάξιμο σήμερα, πολλές επιλογές και δύσκολη η... διαλογή. Τελικά κατέληξα σε ένα παιχνίδι από τη Super League 1, αφήνοντας εκτός Άουγκσμπουργκ και Σιόν, μεταξύ άλλων.
Ο Ατρόμητος είναι με την πλάτη στον τοίχο, αγνοώντας τη νίκη έπειτα από 4 αγωνιστικές. Με εξαίρεση το ματς με τον ΠΑΟΚ τα υπόλοιπα ήταν στα μέτρα του και θεωρείται αποτυχία πως δεν κατάφερε να πάρει τρίποντο (ισοπαλίες με Λαρισα, Λαμία, ήττα από Αστέρα), ιδιαίτερα από τη στιγμή που είχε το πλεονέκτημα των τεσσάρων επίσημων αγώνων από τα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ. Ο Γιάννης Αναστασίου είναι υπό πίεση κι ενδέχεται το αποψινό ματς να κρίνει το μέλλον του.
Ούτε ο Παναιτωλικός έχει νίκη, συγκεκριμένα δεν έχει πάρει καν βαθμό, όμως είχε σαφέστατα πιο δύσκολο πρόγραμμα. Έχασε από ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Ξάνθη και ΟΦΗ. Πέραν των ποιοτικότερων «Δικεφάλων» έπαιξε και με τις δύο «μικρομεσαίες» ομάδες που εντυπωσιάζουν έως τώρα. Και οι 4 αντίπαλοι βρίσκονται στην πρώτη εξάδα, ενώ οι 3 (από τους 4) που έπαιξε ο Ατρόμητος είναι από την 8η θέση και κάτω. Έτυχε να δω το ματς του Παναιτωλικού με την ΑΕΚ και μπορώ να πω πως μου άρεσε ανά διαστήματα, ουσιαστικά ο Λιβάια «καθάρισε» το ματς για την «Ένωση», αλλιώς η ομάδα του Λουίς Κάστρο άξιζε τον βαθμό. Πάλι στη λογική της λάθος απόδοσης, όπως και η πλειονότητα των προτάσεων της στήλης, θα πάω προς το διπλό.
ΥΓ: Όταν έρχονται φίλοι ή συνάδελφοι και παραπονιούνται για το πως χάθηκε ένα σημείο (γκολ στο 95', ανατροπή, κόκκινη, ανύπαρκτο πέναλτι, κλπ), είμαι ο πρώτος που τους λέω να κάνουν υπομονή και να το ξεχάσουν. Προσπαθώ κι εγώ στο δικό μου παιχνίδι να είμαι ψύχραιμος, όμως αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα, δεν έχει προηγούμενο, σε προσωπικό επίπεδο. Τρίτη προς Τετάρτη η CRB προηγείται 2-0 και λήγει 2-2, προχτές η Σεβίλλη προηγήθηκε 2-0, έχασε 3-2 και χτες «τρίτωσε» το κακό με την Ντόρντρεχτ, η οποία, όλως τυχαίως, προηγήθηκε 2-0 και ηττήθηκε με 3-2. Επειγόντως ευχέλαιο, ξεμάτιασμα και τα... συναφή.
