Η στοιχηματική δράση συνεχίζεται, ενώ οι περισσότεροι Έλληνες βρίσκονται στις παραλίες ή σε κάποιο εκλογικό κέντρο. Σαν να μην... έγινε η υπόλοιπη διοργάνωση του Gold Cup, αφού το ζευγάρι του τελικού είναι το πιο αναμενόμενο, με τις ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν το Μεξικό, σε δικό τους έδαφος, αφού είναι γνωστό πως η διοργάνωση φιλοξενείται (σχεδόν πάντα) από τις ΗΠΑ. Το παράδοξο είναι πως οι δύο πιο δημοφιλείς ομάδες της Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής είχαν να συναντηθούν σε τελικό από το 2011.
Το Μεξικό διαθέτει αρκετά καλές μονάδες, ιδιαίτερα σε κέντρο και επίθεση, αλλά προβλημάτισε στη νοκ άουτ φάση. Χρειάστηκε τα πέναλτι για να αποκλείσει την Κόστα Ρίκα και την παράταση για να κάμψει (με πέναλτι) την αντίσταση της Αϊτής. Πέραν αυτού ήταν και το θέαμα που (δεν) πρόσφερε σε αυτά τα παιχνίδια το οποίο έχει προκαλέσει τη δυσαρέσκεια στην κοινή γνώμη της χώρας. Βέβαια, όλα αυτά θα ξεχαστούν αν ο Γκουαρδάδο και η παρέα του σηκώσουν απόψε το τρόπαιο.
Οι ΗΠΑ από την άλλη έφτασαν έως τον τελικό με 5 νίκες σε ισάριθμες αναμετρήσεις. Επίσης, στον ημιτελικό απέκλεισαν σχετικά εύκολα την Τζαμάικα, η οποία υπήρξε φιναλίστ στις δύο προηγούμενες διοργανώσεις και σε θεωρητικό επίπεδο, είναι το Νο 3 στην ήπειρο, την τελευταία πενταετία. Διαθέτουν ταλαντούχους παίκτες στο ρόστερ, όπως ο Πούλισιτς, που πέτυχε δύο γκολ με την Τζαμάικα, ενώ αν επικρατήσουν απόψε θα φτάσουν τα 7 τρόπαια, ισοφαρίζοντας την επίδοση του Μεξικού. Βέβαια, η παράδοση δεν είναι με το μέρος της «Αστερόεσσας», αφού έχει ηττηθεί στους 4 από τους 5 τελικούς με αντίπαλο το Μεξικό. Πάντως, βάσει της έως τώρα παρουσίας των δύο ομάδων στη διοργάνωση, αλλά και του πλεονεκτήματος της έδρας θα πάμε με το διπλό (παράδοξο το ότι η ομάδα του Μπερχάλτερ είναι φιλοξενούμενη στο ζευγάρι απόψε).
ΥΓ: Έλεγα να γράψω και για τη Μαδαγασκάρη, αλλά βάσει των όσων είδα στο ματς Νιγηρία - Καμερούν, σε συνδυασμό με τα όσα διάβασα στο ρεπορτάζ της Λ.Δ. του Κονγκό, αποφάσισα να μην ξαναποντάρω οτιδήποτε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής.
