Λίγα λόγια για το Περού. Κέρδισε τη συμπάθειά μας στο περσινό Μουντιάλ, όπου απέδωσε αρκετά καλό ποδόσφαιρο (σε αντίθεση με τις περισσότερες ομάδες που προκρίθηκαν), αλλά δεν πέρασε τον όμιλο, πληρώνοντας την αδυναμία στην τελική προσπάθεια. Η Ομοσπονδία κράτησε τον προπονητή Γκαρέκα, αναγνωρίζοντας το έργο του, απόφαση που δικαιώνεται βάσει όσων βλέπουμε έως τώρα στο Κόπα Αμέρικα.
Με τους πολύπειρους Φαρφάν και Γκερέρο στην τελευταία τους ουσιαστική ευκαιρία για διάκριση με το Εθνόσημο, υπάρχει ομόνοια και προσήλωση στον στόχο. Απέναντι βέβαια απόψε υπάρχει η Βραζιλία, ίσως ο πιο δύσκολος αντίπαλος που μπορεί να αντιμετωπίσει στη διοργάνωση. Περνούν χέρι-χέρι (1η Βραζιλία, 2ο το Περού) αν έρθουν ισόπαλες και δεν κερδίσει η Βενεζουέλα τη Βολιβία, με 3 γκολ και πάνω. Εδώ να σημειώσω πως αν το Περού τερματίσει δεύτερο θα αντιμετωπίσει στον προημιτελικό τον 2ο του 2ου ομίλου (Παραγουάη, Αργεντινή, ή Κατάρ). Προσωπικά θα το επέλεγα ως σενάριο. Επίσης, πως η Βραζιλία δείχνει καλά στοιχεία, αλλά επί Τίτε δε συνηθίζει να «σκοτώνει» τον αντίπαλο, αλλά περισσότερο να παίρνει «καθαρές» νίκες.
Ενδέχεται λοιπόν να έχει νόημα το ποντάρισμα στην ισοπαλία, αλλά πολλά θα εξαρτηθούν από το τι κάνει παράλληλα η Βενεζουέλα. Σε κάθε περίπτωση, το Περού δεν το συμφέρει να ανοίξει ο ρυθμός του αγώνα, αφού ακόμα και η ήττα με 1-0 κατά πάσα πιθανότητα θα του δώσει εισιτήριο για τα προημιτελικά. Καταλήγω στον άσο, με το απαραίτητο ασιατικό χάντικαπ.
