Ρίχνει αυλαία απόψε η νεοσύστατη διοργάνωση του Nations League, που εξ'όσον μπορώ να κρίνω από το περιβάλλον μου, απέκτησε αρκετούς φίλους, αλλά περισσότερους εχθρούς. Στο «Ντραγκάο» λοιπόν, η Πορτογαλία υποδέχεται την Ολλανδία.
Η κάτοχος του προηγούμενου Euro, επιχειρεί να διατηρήσει τα σκήπτρα της στη «Γηραιά Ήπειρο». Είχε αρκετά πιο εύκολο «δρόμο» από τους Ολλανδούς. Στον όμιλο βγήκε πρώτη ξεπερνώντας Πολωνία και Ιταλία, ενώ στον ημιτελικό έθεσε εκτός την Ελβετία. Από αυτές μόνο η τελευταία βρέθηκε στους «16» του περασμένου Μουντιάλ. Στα υπέρ της η κατάσταση του Ρονάλντο, ο οποίος έκανε απίστευτα πράγματα την Τετάρτη στον ημιτελικό. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να τα επαναλάβει σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Θυμίζω πως είχε κάνει κάτι αντίστοιχο τον Μάρτιο στην ανατροπή της Γιουβέντους επί της Ατλέτικο για το Τσάμπιονς Λιγκ και στον επόμενο γύρο με τον Άγιαξ η απόδοσή του κυμάνθηκε σε χαμηλό επίπεδο.
Η Ολλανδία θέλει όσο τίποτα το τρόπαιο, για να πιστοποιήσει πως έχει επιστρέψει στο προσκήνιο, μετά την παταγώδη αποτυχία σε Euro 2016 και Μουντιάλ 2018, όπου δεν προκρίθηκε καν στην τελική φάση. Διαθέτει φουρνιά παικτών και προπονητή που μπορούν να υποστηρίξουν το εγχείρημα. Η διοργάνωση της ταίριαξε γάντι, απέκλεισε στον όμιλο τις δύο προηγούμενες Παγκόσμιες πρωταθλήτριες, Γαλλία και Γερμανία, ενώ στον ημιτελικό την Αγγλία (4η στα γήπεδα της Ρωσίας). Καλείται να ξεπεράσει εξίσου δύσκολη δοκιμασία κερδίζοντας και την Πορτογαλία στην έδρα της. Θεωρώ πως αξίζει να πάρει το τρόπαιο.
Η Πορτογαλία πέρα από το σόου του Ρονάλντο δεν έδειξε κάτι ιδιαίτερο, δέχτηκε αρκετές φάσεις από την Ελβετία και βασίστηκε στους κακούς αντίπαλους επιθετικούς. Οι «οράνιε» έχουν καλύτερη γραμμή πυρός και γενικά πληρέστερο σύνολο, οπότε πιστεύω πως υπάρχει αξία στο διπλό, στην απόδοση που προσφέρεται.
