Το δίλημμα που θα κυριαρχήσει για ακόμη μία σεζόν στη Λα Λιγκα είναι ασφαλώς το Μπαρτσελόνα ή Ρεάλ. Το ισπανικό clasico είναι ξανά το κορυφαίο ντέρμπι της Ευρώπης και η φετινή τους μονομαχία για τον τίτλο του πρωταθλητή αναμένεται επική, ειδικά από τη στιγμή που επέστρεψε στη Ρεάλ ο Ζοζέ Μουρίνιο. Η Μπαρτσελόνα του Χάνζι Φλικ θα επιδιώξει να διευρύνει την απόλυτη κυριαρχία της, μένοντας στον θρόνο για τρίτη διαδοχική σεζόν, όμως οι Μαδριλένοι έκαναν σπουδαίες μεταγραφές και είναι αποφασισμένοι για την ανατροπή.
Πιο κάτω, η Ατλέτικο κλασικά είναι μία κατηγορία μόνη της ανάμεσα στα δύο «βουνά» και τους υπόλοιπους, σε μία βέβαια πολύ ιδιαίτερη χρονιά, καθώς όλα δείχνουν ότι θα είναι το last dance του Σιμεόνε στο Μετροπολιτάνο. Για την 4η θέση που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ και κατ' επέκταση για τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά εισιτήρια, ισχυρότερες υποψήφιες θεωρούνται οι Βιγιαρεάλ, Μπέτις, Σοσιεδάδ, Θέλτα και Μπιλμπάο. Ειδικά, η Αθλέτικ, που πέρασε στη μετα-Βαλβέρδε εποχή έχει το ατού ότι φέτος είναι απαλλαγμένη από ευρωπαϊκές υποχρεώσεις και στον πάγκο της θα βρίσκεται ο διψασμένος Εντιν Τέρζιτς, μετά από διετή αποχή. Σε ό,τι αφορά στη μάχη του υποβιβασμού, αναμένεται και φέτος ο κακός χαμός.
Βαλένθια και Σεβίλλη φλερτάρουν ξανά με τον τίτλο της δυσάρεστης έκπληξης και τα μεγαλεία που είχαν συνηθίσει έχουν περάσει προ πολλού. Από την άλλη, σε ό,τι αφορά στις τρεις νεοφώτιστες, η Λα Κορούνια επέστρεψε για να μείνει, η Μάλαγα έχει εξίσου ιστορική φανέλα και ένα πολύ ταλαντούχο ρόστερ, ενώ η Ρασίνγκ ήταν πέρυσι μακράν η πιο καλοκουρδισμένη ομάδα της Σεγούντα. Όλα λοιπόν προμηνύουν ξανά δράμα, όπως πέρυσι που από τη 10η θέση, μέχρι τη 19η, η διαφορά ήταν μόλις 5 βαθμοί. Η εκκίνηση της σεζόν βρίσκει έξι ομάδες (Ρεάλ, Βιγιαρεάλ, Αθλέτικ, Ράγιο, Οσασούνα, Ελτσε) με νέο προπονητή. Πρώτη σέντρα στις 15 Αυγούστου, με την πρώτη αγωνιστική βέβαια να διεξάγεται σπαστά και τις Μπαρτσελόνα, Ρεάλ, που είχαν πολλούς παίκτες στο Μουντιάλ, να κάνουν ουσιαστικά πρεμιέρα την άλλη εβδομάδα, με τη 2η αγωνιστική.
Σύστημα διεξαγωγής & κριτήρια ισοβαθμίας
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 20 ομάδες. Θα παίξουν όλες μεταξύ τους, εντός - εκτός, σε 38 αγωνιστικές. Ο 1ος της βαθμολογίας θα ανακηρυχτεί πρωταθλητής, όπου μαζί με τις επόμενες τρεις θα εξασφαλίσουν τη συμμετοχή τους στη League Phase του Champions League. Η 5η θα συμμετάσχει στη League Phase του Europa League, ενώ η 6η θα πάει στα play-off του Conference League. Επίσης, στη League Phase του Europa League θα πάρει μέρος και ο νικητής του Κυπέλλου Ισπανίας. Aν, είναι μία από τις ομάδες που έχει ήδη εξασφαλίσει την ευρωπαϊκή της έξοδο μέσω του πρωταθλήματος, τότε τη θέση της θα πάρει η 7η της τελικής βαθμολογίας. Τέλος, οι τρεις τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας υποβιβάζονται στη Σεγούντα Ντιβισιόν (Β' Ισπανίας).
Σε περίπτωση ισοβαθμίας η κατάταξη των ομάδων αποφασίζεται με τα εξής κριτήρια:
1) Βαθμοί στα μεταξύ τους
2) Διαφορά τερμάτων στα μεταξύ τους
3) Συνολική διαφορά τερμάτων
4) Καλύτερη επίθεση
5) Βαθμοί στο ειδικό ranking του Fair-Play
6) Αγώνας μπαράζ
Εκτίμηση τελικής κατάταξης
| 1. Μπαρτσελόνα | 2. Ρεάλ Μαδρίτης | 3. Ατλέτικο Μαδρίτης |
| 4. Βιγιαρεάλ | 5. Μπέτις | 6. Αθλέτικ Μπιλμπάο |
| 7. Σοσιεδάδ | 8. Θέλτα | 9. Λα Κορούνια |
| 10. Ράγιο Βαγιεκάνο | 11. Εσπανιόλ | 12. Μάλαγα |
| 13. Χετάφε | 14. Οσασούνα | 15. Αλαβές |
| 16. Βαλένθια | 17. Σανταντέρ | 18. Σεβίλλη |
| 19. Λεβάντε |
20. Ελτσε |
Οι 10 καλύτερες μεταγραφές
| Παίκτης (Θέση) | Από | Σε |
| Ντιομαντέ (ΜΕ) | Λειψία | Ρεάλ Μ. |
| Γκόρντον (ΜΕ) | Νιουκάστλ | Μπαρτσελόνα |
| Κουκουρέγια (Α) | Τσέλσι | Ρεάλ Μ. |
| Κανγκ - Ιν Λι (Μ) | Παρί Σεν Ζερμέν | Ατλέτικο Μ. |
| Χιούλμαντ (Μ) | Σπόρτινγκ | Ατλέτικο Μ. |
| Αντεγέμι (Ε) | Ντόρτμουντ | Μπαρτσελόνα |
| Ντούμφρις (Α) | Ίντερ | Ρεάλ Μ. |
| Μπ. Σίλβα (ΜΕ) | Μαν. Σίτι | Ρεάλ Μ. |
| Ομπαμεγιάνγκ (Ε) | Μαρσέιγ | Λα Κορούνια |
| Γκριμάλντο (Α) | Λεβερκούζεν | Ατλέτικο Μ. |
Μακροχρόνια Προγνωστικά La Liga 2026/27
| Αγορά | Απόδοση |
| Περισσότερα γκολ: Μπαρτσελόνα | 1.90 |
| Να μην ηττηθεί εντός έδρας: Μπαρτσελόνα | 5.00 |
| Πρώτος σκόρερ: Κίλιαν Εμπαπέ | 1.60 |
| Να υποβιβαστεί: Έλτσε | 2.95 |
Οι ομάδες της La Liga
ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ
Έκανε άνετα το back to back στη La Liga, πανηγυρίζοντας το 29ο πρωτάθλημα της ιστορίας της. Ηταν ξεκάθαρα η ανώτερη και πιο σταθερή ομάδα σε όλη τη σεζόν και παρότι γνώρισε δύο οδυνηρούς αποκλεισμούς από την Ατλέτικο σε κύπελλο (ημιτελικά) και Τσάμπιονς Λιγκ (προημιτελικά), συνολικά η σεζόν της κρίθηκε επιτυχημένη, αφού επιβεβαίωσε την κυριαρχία της εντός συνόρων. Μάλιστα, μαζί με το Supercopa έφτασε συνολικά τους 104 επίσημους τίτλους και απέχει πλέον μόλις δύο από τη Ρεάλ (106). Στον πάγκο παραμένει ασφαλώς ο Χάνζι Φλικ για 3η διαδοχική χρονιά. Με τον Γερμανό προπονητή η Μπαρτσελόνα μοιάζει με ασυγκράτητο χείμαρρο και σίγουρα την τελευταία διετία παρουσιάζει την πιο θεαματική της έκδοση από την εποχή που μεσουρανούσε η χρυσή τριπλέτα Μέσι, Σουάρες, Νεϊμάρ.
Ναι μεν έληξε ο δανεισμός του Ράσφορντ, όμως στη μηχανή των Καταλανών προστέθηκαν ακόμη δύο πυραυλοκίνητοι εξτρέμ, ο Αντονι Γκόρντον (Νιούκαστλ/80 εκατ.) και ο Καρίμ Αντεγιέμι (Ντόρτμουντ/22 εκατ.). Μαζί λοιπόν, με τους Γιαμάλ και Ραφίνια, η Μπάρτσα θα έχει φέτος αναμφίβολα την πιο γρήγορη και απρόβλεπτη τετράδα ακραίων επιθετικών στην Ευρώπη. Η πολύ μεγάλη κίνηση βέβαια αναμένεται να γίνει στους χαφ, με τον κορυφαίο παίκτη του Μουντιάλ, Ρόδρι, να αφήνει το Μάντσεστερ για τους μπλαουγκράνα. Από την άλλη, βασικό ερώτημα είναι ποιος θα καλύψει τα γκολ του Λεβαντόφσκι, ο οποίος μετά από μία 3ετία στη Βαρκελώνη αποχώρησε για το MLS. Η Μπάρτσα έχασε το βασικό σημείο αναφοράς της μέσα στο κουτί και κυρίως την εμπειρία του Πολωνού στράικερ, ενώ ο Φεράν Τόρες, που έρχεται ως ήρωας από το Παγκόσμιο Κύπελλο, αφού σημείωσε το νικητήριο γκολ στον τελικό με την Αργεντινή, οδεύει προς την Παρί.
Ο Ντέκο θεωρεί ότι η Μπάρτσα μπορεί να τα καταφέρει μια χαρά και με false nine, ο Φλικ όμως επιμένει να αποκτηθεί καθαρόαιμος στράικερ και θα πιέσει μέχρι τέλους για τον Αλβαρες (Ατλέτικο), που θέλει να μεταγραφεί στην Μπάρτσα. Επίσης, θα πρέπει να έρθει κι ένας στόπερ, μετά τον δανεισμό έκπληξη του Αραούχο στη Λίβερπουλ. Σε κάθε περίπτωση, οι μπλαουγκράνα είχαν ισχυρή παρουσία στην αποστολή της ακαταμάχητης Ισπανίας (8 παίκτες), που κατέκτησε το Μουντιάλ και ασφαλώς αυτό θα τους δώσει ακόμη ένα boost, καθώς θα μπουν στη νέα σεζόν με αίσθημα παγκόσμιας υπεροχής. Ασφαλώς, είναι το φαβορί για τη La Liga, αν και ο πολύ μεγάλος στόχος φέτος είναι το Τσάμπιονς Λιγκ.
ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
Για το μέγεθός της είναι αδιανόητο ότι έμεινε χωρίς κανέναν τίτλο για 2η διαδοχική χρονιά. Άρχισε την περσινή σεζόν με τον Τσάμπι Αλόνσο και βρέθηκε μάλιστα στο +5 από την Μπαρτσελόνα, μετά τη νίκη της στο clasico, τη 10η αγωνιστική. Από εκεί και πέρα όμως ξεκίνησε ο κατήφορος. Ο Βάσκος προπονητής ήρθε σε κόντρα με πολλές βεντέτες (Βινίσιους, Βαλβέρδε, Μπέλιγχαμ), ο έλεγχος χάθηκε και τον Ιανουάριο, μία ήττα από την Μπάρτσα στο Supercopa αποτέλεσε την αφορμή για το τέλος του. Στη θέση του προκρίθηκε η λύση του συγκαταβατικού και παντελώς άπειρου Αρμπελόα, ο οποίος χρεώθηκε τον ταπεινωτικό αποκλεισμό από την Αλμπαθέτε στο κύπελλο και αποδείχθηκε... περαστικός από τον μαδριλένικο πάγκο. Παράδοση άνευ όρων στη La Liga και αποκλεισμός στο Τσάμπιονς Λιγκ από την πολύ ανώτερη Μπάγερν.
Η παντελώς αποτυχημένη διετία, ανάγκασε τον Φλορεντίνο Πέρεθ να διεξάγει εκλογές για να ανανεώσει την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του. Επανεξελέγη πανηγυρικά κι έκανε πράξη την υπόσχεσή του, φέρνοντας πίσω στο Μπερναμπέου τον Ζοσέ Μουρίνιο μετά από 13 χρόνια. Παρότι ο μύθος του Πορτογάλου έχει πλέον ξεφτίσει, κρίθηκε ο κατάλληλος άνθρωπος για να διαχειριστεί τον γαλαξία αστέρων που διαθέτει το μαδριλένικο ρόστερ. Μετρ της τακτικής σε χαμηλό μπλοκ με στόχο το άμεσο transition, στη Μαδρίτη πιστεύουν πως θα είναι το αντίδοτο στο high press, στην άκρατη επιθετικότητα και το ποδόσφαιρο κατοχής, που εφαρμόζει ο Φλικ στην Μπαρτσελόνα. Στη Ρεάλ βέβαια, έψαχναν κυρίως έναν διαχειριστή, που να κάνει κουμάντο στα αποδυτήρια και να επιβάλλεται στα μεγάλα «εγώ» και τις ισχυρές προσωπικότητες.
Παράλληλα, έγιναν σπουδαίες προσθήκες με τον παγκόσμιο πρωταθλητή Κουκουρέγια (Τσέλσι/55 εκατ.), τον σούπερ ταλαντούχο φορ Εσπί (Λεβάντε/25 εκατ.), τον Ντούμφρις (Ιντερ/20 εκατ.), τον Μπερνάρντο Σίλβα (Μάντσεστερ Σίτι), τον Κονατέ (Λίβερπουλ) και ασφαλώς τον παικταρά Ντιομαντέ (Λειψία/140 εκατ.). Ο τελευταίος είναι πλέον η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του κλαμπ και στη Ρεάλ πιστεύουν ότι θα γίνει ο δικός τους Γιαμάλ. Στον αντίποδα, έκλεισε ο κύκλος των έμπειρων Καρβαχάλ (Α), Αλάμπα (Α), δόθηκε δανεικός ο Μασταντουόνο (ΜΕ) για να βρει ζωτικό χώρο και πωλήθηκε στη Φούλαμ το διαμαντάκι των ακαδημιών, Γκονθάλο (Ε). Αν ο Μουρίνιο δεν αποδειχθεί απλά ένα ξαναζεσταμένο φαγητό, τότε η Ρεάλ ίσως μπορέσει να σπάσει την Καταλανική κυριαρχία. Άλλωστε, ο Εμπαπέ έρχεται αγριεμένος από την εθνική Γαλλίας, όντας πλέον ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών σε Μουντιάλ..
ΒΙΓΙΑΡΕΑΛ
Ηταν πέρυσι από τις κορυφαίες ομάδες στο άμεσο ποδόσφαιρο και τις αντεπιθέσεις, αναδεικνύοντας την εκρηκτικότητα των επιθετικών της (Μολέιρο, Πεπέ, Μικαουτάτζε, Μπιουκάναν). Με όπλο λοιπόν τη ταχύτητα και την έδρα της, όπου έκανε 15 νίκες σε 19 αγώνες, τερμάτισε πανάξια τρίτη, πάνω από την Ατλέτικο. Πρόκειται για την καλύτερή της θέση από το 2013, όταν είχε κόψει το νήμα δεύτερη. Αυτό βέβαια δεν αρκούσε για να παραμείνει στον πάγκο ο Μαρθελίνο. Οι απογοητευτικές εμφανίσεις στη League Phase του Τσάμπιονς Λιγκ και κυρίως το γεγονός ότι δεν είναι πλέον ένας προπονητής με προοπτική, έφεραν την αλλαγή.
Η διοίκηση λοιπόν, παρέδωσε τα ηνία στον Ινίγο Πέρεθ, ο οποίος την προηγούμενη διετία έκανε θαύματα στη Ράγιο Βαγιεκάνο, με πολύ περιορισμένα μέσα και θεωρείται αυτή τη στιγμή ο πλέον ανερχόμενος Ισπανός προπονητής. Ουσιαστικά, ο 38χρονος τεχνικός είναι η μοναδική μεγάλη αλλαγή για το κίτρινο υποβρύχιο, που επέλεξε να κινηθεί πολύ φειδωλά στις μεταγραφές, αποκτώντας μόνο τον έμπειρο Γκουλάτσι (Τ) από τη Λειψία. Ο Φερνάντο Ρόιγκ θεωρεί ότι το φετινό ρόστερ είναι ακόμη πιο δυνατό, συγκριτικά με πέρυσι, παρά τις αποχωρήσεις των έμπειρων Παρέχο (Μ) και Πεντράθα (Α), καθώς επέστρεψαν από δανεισμό οι Ρομέρο (Α) και Ακχομάχ (ΜΕ).
Ο πρώτος έκανε σπουδαία σεζόν στην Εσπανιόλ, όντας ίσως ο καλύτερος αριστερός μπακ της La Liga ενώ ο δεύτερος πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις από τον Ιανουάριο και μετά με τη Ράγιο, υπό τις οδηγίες του Πέρεθ. Για τον Ρόιγκ η φετινή αγωνιστική περίοδος είναι πολύ ξεχωριστή, καθώς θα συμπληρώσει 30 χρόνια στην προεδρία της ομάδας κι έθεσε ως βασικό στόχο την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ για 3η διαδοχική σεζόν. Γενικά, η Βιγιαρεάλ είναι ένα κλαμπ που αναπτύσσεται, φροντίζει να βελτιώνει το γήπεδό της και είναι πια από τους σταθερά δυνατούς παίκτες του ισπανικού πρωταθλήματος..
ΑΤΛΕΤΙΚΟ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
Για 5η διαδοχική χρονιά δεν κατάφερε ούτε κατά διάνοια να ενοχλήσει την Μπαρτσελόνα και τη Ρεάλ. Στο φινάλε μάλιστα, παράτησε τελείως το πρωτάθλημα (6 ήττες στις τελευταίες 10 αγωνιστικές) και τερμάτισε τελικά 4η, πίσω ακόμη και από τη Βιγιαρεάλ. Ως highlight είχε τις δύο δραματικές προκρίσεις επί της Μπαρτσελόνα σε κύπελλο και Τσάμπιονς Λιγκ. Την πόνεσε πολύ όμως ο χαμένος τελικός από τη Σοσιεδάδ στο Copa del Rey, ενώ η κορυφή της Ευρώπης παρέμεινε απωθημένο, αφού σταμάτησε στα ημιτελικά, πάνω στην Άρσεναλ. Πολύ ιδιαίτερη η φετινή σεζόν, διότι πιθανότατα θα είναι η τελευταία του Ντιέγκο Σιμεόνε στον πάγκο της, μετά από 16 ολόκληρα χρόνια.
Ασφαλώς, ο εμβληματικός Αργεντινός τεχνικός θα ήθελε να κλείσει τον σπουδαίο του κύκλο στη Μαδρίτη με έναν τίτλο, τον πρώτο μετά το πρωτάθλημα του 2021. Κακά τα ψέματα πάντως, ο Τσόλο δεν έχει καταφέρει να εξελίξει την Ατλέτικο σε τέτοιο βαθμό για να θεωρείται ισάξια διεκδικήτρια δίπλα σε Μπάρτσα και Ρεάλ, παρά το γεγονός ότι οι κολτσονέρος κάνουν πλέον τεράστιες επενδύσεις κάθε καλοκαίρι. Φέτος έχουν ήδη δαπανήσει πάνω από 100 εκατ. για τους Χιούλμαντ (Μ) και Κανγκ-Ιν Λι (Μ) από Σπόρτινγκ και Παρί αντίστοιχα, καθώς επίσης και για τον διεθνή Ισπανό Γκριμάλντο (Α) από τη Λεβερκούζεν, ως απάντηση στο τέλος εποχής του 35χρονου Γκριεζμάν. Παράλληλα, βρίσκεται κοντά και στην απόκτηση του Ρομέρο (Α) από την Τότεναμ.
Από την άλλη βέβαια, πούλησε στη Ρίβερ Πλέιτ με 20 εκατ. ευρώ τον διεθνή Αργεντινό Αλμάδα (ΜΕ), που δεν μπόρεσε στη Μαδρίτη να κάνει τη διαφορά και θα στείλει επίσης στη Ρόμα τον Μολίνα (Α) και στην Αστον Βίλα τον Ρουγκέρι (Α). Την ίδια στιγμή αντιστέκεται στο πρέσινγκ της Μπαρτσελόνα για τον Αλβαρες (Ε), με τον παίκτη όμως να έχει διαμηνύσει πως θέλει να συνεχίσει στους Καταλανούς. Αναμφίβολα, η στάση του Αλβαρες μαρτυρά ότι η Ατλέτικο εξακολουθεί να είναι για τους σούπερ σταρ απλά ένα σκαλοπάτι και θα χρειαστεί πολλή δουλειά και υπομονή για να αλλάξει αυτό το στάτους. Από εκεί και πέρα, είτε μείνει ο Αλβαρες, είτε φύγει οι ροχιμπλάνκος διαθέτουν ένα σούπερ ποιοτικό ρόστερ, ικανό να αποδώσει διαφορετικά στιλ ποδοσφαίρου, ωστόσο είναι σταθερά εγκλωβισμένοι στη λογική του Σιμεόνε, που του αρέσει η ομάδα του να υποφέρει και όχι να κυριαρχεί.
ΜΠΕΤΙΣ
Σπουδαία επιτυχία η επιστροφή της στο Τσάμπιονς Λιγκ μετά από 21 χρόνια, χάρη στην 5η θέση που κατέκτησε την περσινή σεζόν. Από τις πιο σταθερές και σοβαρές ομάδες, τέλειωσε το πρωτάθλημα με 8 ήττες, λιγότερες είχαν μόνο η πρωταθλήτρια Μπαρτσελόνα (6) και η δεύτερη Ρεάλ (6). Ασφαλώς, η σταθερότητά της πηγάζει από τον προπονητή της. Ο 72χρονος Μανουέλ Πελεγκρίνι την καθοδηγεί με μαεστρία εδώ και έξι χρόνια. Με τον σοφό Χιλιανό στον πάγκο, η Μπέτις είναι πλέον το απόλυτο αφεντικό στη Σεβίλλη κι έχει ανοίξει τα φτερά της και στην Ευρώπη, έχοντας μία παρουσία σε τελικό του Κόνφερενς Λιγκ το 2025 και μία πορεία ως τα προημιτελικά του Γιουρόπα το 2026.
Μένει να φανεί φέτος αν θα μπορέσει να διαχειριστεί με την ίδια επιτυχία την πολύ μεγάλη πρόκληση του Τσάμπιονς Λιγκ, σε συνδυασμό με το απαιτητικό ισπανικό πρωτάθλημα, προκειμένου να παραμείνει ξανά στις κορυφαίες θέσεις. Την προηγούμενη εξαετία μόνο μία φορά υποχώρησε εκτός εξάδας, μένοντας 7η. Το θετικό είναι πως έκανε μία πολύ σημαντική πώληση με τον Αλτιμίρα (ΜΑ) στη Σπόρτινγκ, εισπράττοντας πάνω από 18 εκατ. και από εκεί και πέρα αποχώρησαν κυρίως παίκτες με μικρή συνεισφορά στο ροτέισον (Μπακαμπού, Τσίμι Αβιλα, Πάου Λόπεθ). Παράλληλα, ο Αντριαν κρέμασε τα γάντια του και ανέλαβε διοικητικό πόστο. Επίσης, έφυγε ο έμπειρος Ρικάρντο Ροντρίγκες, αλλά φέρνοντας τον Φραν Γκαρθία (Α) από τη Ρεάλ αναβάθμισε το αριστερό άκρο της άμυνας. Απέκτησε επίσης με 9,5 εκατ. ευρώ τον Φακούντο Μπερνάλ (Μ) από τη Φλουμινένσε και έφερε για 2ο πίσω από τον Βαγιές τον Ντιέγκο Κόντε (Τ) από τη Βιγιαρεάλ.
Βασική της δύναμη θα είναι και πάλι οι δύο σπουδαίοι εξτρέμ της, ο Αντονι και ο Εζαλζουλί. Ο Ντεόσα (Μ), που αποκτήθηκε πέρυσι με τα βαΐων και κλάδων και δεν επιβεβαίωσε τις προσδοκίες, έχει κάνει φέτος σούπερ προετοιμασία και αναμένεται πολύ καλύτερος, ενώ ως εσωτερική μεταγραφή λογίζεται και ο πολύπειρος Ισκο (Μ), που έχασε σχεδόν ολόκληρη την περσινή σεζόν λόγω τραυματισμού. Οι βερδιμπλάνος λοιπόν, έχουν μία πληρέστατη μεσαία γραμμή, όπου υπάρχουν επίσης οι Φορνάλς, Λο Σέλσο και Ρόκα, ενώ δεν αποκλείεται να επιστρέψει και ο Αμραμπατ, που έληξε ο δανεισμός του. Σίγουρα, για να κυλήσουν όλα ομαλά, θα χρειαστούν και μία αξιόπιστη εναλλακτική στο «9» πίσω από τον Κούτσο, για να μην τραβήξει πάλι μόνος του κουπί ο Κολομβιανός.
ΘΕΛΤΑ
Κατάφερε πέρυσι να βγει στην Ευρώπη για 2η διαδοχική σεζόν, κάτι που είχε κάνει για τελευταία φορά το 2003. Με μαέστρο τον Κλαούντιο Χιράλδεθ, που τον Απρίλιο ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2028, διανύει την καλύτερή της περίοδο την τελευταία 20ετία. Τερμάτισε πέρυσι στην 6η θέση, κάτι που είχε να συμβεί από το 2016 και παράλληλα έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Γιουρόπα Λιγκ. Η φετινή σεζόν αναπόφευκτα θα έχει κεντρικό πρόσωπο τον μεγάλο ηγέτη Ιάγο Άσπας. Το κλαμπ, οι συμπαίκτες του, το τεχνικό επιτελείο και ασφαλώς ο κόσμος θα βοηθήσουν για να μείνει αξέχαστο το last dance του εμβληματικού 39χρονου αρχηγού, ενώ δεν αποκλείεται η Θέλτα να ρίξει μεγάλο βάρος στο κύπελλο, καθώς θα ήταν ιδανικό το σενάριο ο Άσπας να κλείσει την καριέρα του με έναν τίτλο.
Μεταγραφικά, πρόσθεσε τον Μπαγιντίρ (Τ) ως δανεικό από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να βάλει ανταγωνισμό στον Ράντου. Πήρε τον Φέμπας (Μ), που έκανε σούπερ σεζόν πέρυσι με την Έλτσε, έφερε ελεύθερο από την Οσασούνα τον Γκαλάν (Α), ενώ απέκτησε με δανεισμό και τον ταλαντούχο Φαγιέ (Μ) από τη Λεβερκούζεν. Εσωτερική μεταγραφή ο Ούγκο Γκονθάλεθ (Ε), που έκανε απίστευτα πράγματα στην προετοιμασία. Πολύ πιθανό να αποκτηθούν επίσης, ακόμη ένας χαφ κι ένας στόπερ, αν φύγουν οι Μορίμπα (Μ) και Κάρλος Ντομίνγκεθ (Α).
Μέχρι στιγμής έχουν αποχωρήσει κυρίως παίκτες (Αϊντού, Τσέρβι, Ρίστιτς, Νούνιεθ, Σοτέλο) με μικρό χρόνο συμμετοχής. Σημαντικότερη απώλεια ο Μινγκέθα (Α). Γενικά, η Θέλτα είναι ένα σύνολο με αρκετούς έμπειρους παίκτες (Ασπας, Μπόρχα Ιγκλέσιας, Αλόνσο, Στάρφελτ), αλλά και παιδιά με σπουδαίο ταλέντο (Ρομάν, Σβέντμπεργκ, Μορίμπα), ενώ καθοδηγείται από έναν νεαρό προπονητή, που δουλεύει στη λεπτομέρεια την τακτική (παίζει ένα σύνθετο 3-4-2-1) και προσφέρει όραμα. Ένα αρκετά πλήρες πακέτο για να παλέψει και φέτος για ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο.
ΧΕΤΑΦΕ
Απίστευτα πράγματα πέρυσι από την πολεμική μηχανή του Μπορδαλάς. Στα πρώτα παιχνίδια της σεζόν με το ζόρι συμπλήρωνε 11αδα και μετά τις προσθήκες που έγιναν τον Ιανουάριο έφτασε τελικά να βγει στην Ευρώπη, μετά από επτά χρόνια. Ιστορική επιτυχία ασφαλώς η 7η θέση, η καλύτερή της μετά την 5η το 2019. Τα κατάφερε μάλιστα, σημειώνοντας μόλις 32 γκολ, ωστόσο είχε την τρίτη καλύτερη άμυνα (38) πίσω μόνο από Μπαρτσελόνα και Ρεάλ. Η φυσιογνωμία της δεν πρόκειται να αλλάξει. 11 παίκτες πίσω από την μπάλα, άμυνα μπετόν, σποραδικές επιθέσεις, πολύ γιόμα και έμφαση στις στημένες μπάλες.
Αν καταφέρει πάντως να περάσει στη League Phase του Κόνφερενς Λιγκ θα είναι θαύμα να διατηρηθεί έστω στην πρώτη δεκάδα της La Liga. Ειδικά από τη στιγμή που έχασε τους δύο κορυφαίους της χαφ, τον Λουίς Μίγια και τον Αραμπάρι, ενώ έφυγαν και δύο βασικά εργαλεία της άμυνας (Ντουάρτε και Ιγκλέσιας). Μέσα σε όλα ήρθε και η άτυχη στιγμή για τον παικταρά Ούτσε (ΜΕ), που επέστρεψε από δανεισμό στην Κρίσταλ Πάλας, αλλά θα χάσει το υπόλοιπο της σεζόν, αφού υπέστη ρήξη χιαστού στο φιλικό με τη Μονακό.
Προς το παρόν έχει φέρει τον Μανγκαλά (Μ) από τη Λυών, τους Τεράτς (Μ), Βαλού (Α) από τη Βιγιαρεάλ, τον Σαζόνοφ (Α) από την Τορίνο και τον Ουνάλ (Ε) από την Μπόρνμουθ, ενώ αναμένεται να αποκτήσει ακόμη έναν χαφ. Ποσοτικά είναι οκ, το θέμα βέβαια είναι αν θα καταφέρει να λειτουργήσει το ίδιο αρμονικά, έχοντας χάσει τόσα βασικά κομμάτια από τον περσινό κορμό. Με τον Μπορδαλάς βέβαια στον πάγκο, είναι δεδομένο ότι η Χετάφε θα παρουσιάσει ξανά ένα σύνολο με σπουδαίο μαχητικό πνεύμα και το Κολισέουμ θα είναι για ακόμη μία φορά από τις πιο δύσβατες έδρες. Κλασικά, χωρίς μεγάλα λόγια, με πολλή δουλειά, ταπεινά και βασικό στόχο την παραμονή.
ΡΑΓΙΟ ΒΑΓΙΕΚΑΝΟ
Αξιοθαύμαστη η σταθερότητα που έδειξε την προηγούμενη διετία, τερματίζοντας για δύο διαδοχικές σεζόν στην 8η θέση, πρώτη φορά στην ιστορία της στην πρώτη δεκάδα back to back. Ειδικά η περσινή της πορεία στη La Liga ήταν σπουδαία, δεδομένου ότι έκανε παράλληλα απίθανα πράγματα στην Ευρώπη, φτάνοντας μέχρι τον τελικό του Κόνφερενς Λιγκ, όπου ηττήθηκε από την Κρίσταλ Πάλας. Πραγματοποίησε μάλιστα εντυπωσιακό φίνις, ούσα αήττητη στις τελευταίες επτά αγωνιστικές (4-3-0), έχασε όμως για έναν βαθμό την 7η θέση και την ευρωπαϊκή έξοδο. Φέτος γυρίζει σελίδα, αφού ο αρχιτέκτονας των μεγάλων επιτυχιών, ο Ινίγο Πέρεθ, αποχώρησε για τη Βιγιαρεάλ και στη θέση του ήρθε ο Μπενιάτ Σαν Χοσέ, μετά από μία αρκετά καλή χρονιά στην Σεγούντα, στον πάγκο της Εϊμπαρ.
Βάσκος και αυτός, αναμένεται να πατήσει στα ίδια χνάρια για να διατηρήσει τη Ράγιο σε παρόμοιο επίπεδο ανταγωνιστικότητας. Το αγκάθι βέβαια με το γήπεδο παραμένει. Η διοίκηση αμέλησε να παραδώσει κάποια απαραίτητα έγγραφα, που αποδεικνύουν ότι το Βαγιέκας είναι ασφαλές για χρήση και ο Δήμος της Μαδρίτης σε πρώτη φάση αναίρεσε την παραχώρηση του στην ομάδα. Ο πρόεδρος, Μάρτιν Πρέσα, ζήτησε δημόσια συγγνώμη για αυτή την αβλεψία, διαβεβαίωσε ότι το Βαγιέκας είναι πιο ασφαλές από ποτέ και τόνισε πως θα γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για να μπορέσει η Ράγιο να το χρησιμοποιήσει, αν και τα πάντα ακόμη βρίσκονται στον αέρα. Κι όλα αυτά, ενώ το κλαμπ έχει γεμίσει τα ταμεία του περισσότερο από ποτέ, αφού πούλησε με πάνω από 40 εκατ. ευρώ τους Τσαβαρία (Α) και Μεντί (Α) σε Τσέλσι και Χαλ αντίστοιχα. Ειδικά η πώληση (21 εκατ.) του 27χρονου Ισπανού μπακ αποτελεί ρεκόρ για τη Ράγιο.
Αν προσθέσουμε και τα 17 εκατ. που εισέπραξε η ομάδα από την περσινή πορεία στο Κόνφερενς Λιγκ, μιλάμε για λεφτά που βλέπει για πρώτη φορά η ταπεινή Μαδριλένα. Παρόλα αυτά, μεταγραφικά έχει παραμείνει σιωπηλή, φέρνοντας μόνο τον Κουμπούλα (Α) από τη Ρόμα με δανεισμό για να συμπληρώσει την τετράδα των στόπερ. Δεδομένα θα πάρει βασικό αρ. μπακ, ενώ θα κινηθεί και για έναν ή δύο μεσοεπιθετικούς, προκειμένου να προσθέσει βάθος, καθώς υπήρξαν αρκετές αποχωρήσεις (Ακχομάχ, Γκουμπάου, Κάρλος Μαρτίν, Πάτσα). Σε γενικές γραμμές βέβαια, οι ηγετικές μορφές της Ράγιο (Λεζέν, Μπατάγια, Ράτσιου, Ντε Φρούτος, Ισι Παλαθόν) θα είναι και φέτος εδώ για να εγγυηθούν αφενός ότι δεν θα μπλέξει σε περιπέτειες, αφετέρου ότι θα παλέψει ξανά να βρεθεί στο πρώτο μισό της βαθμολογίας.
ΒΑΛΕΝΘΙΑ
Παρότι έκανε μόλις τρεις νίκες στις πρώτες 19 αγωνιστικές και γενικά το ποδόσφαιρό της ήταν αντιτουριστικό, έφτασε στην τελευταία στροφή του πρωταθλήματος να διεκδικεί ευρωπαϊκό εισιτήριο. Τελικά, τερμάτισε στην 9η θέση, κάνοντας ένα αρκετά δυνατό φίνις και βασιζόμενη πάνω στο πλάνο, στις αρχές και την πειθαρχία του Κάρλος Κορμπεράν. Ο Βαλενθιάνος προπονητής το έχει πάρει πατριωτικά και θέλει να αναγεννήσει τις νυχτερίδες, ο κόσμος της ομάδας όμως δεν είναι μαθημένος σε μίζερες καταστάσεις, δεν συμβιβάζεται με το μετριοπαθές ποδόσφαιρο του Κορμπεράν και διαμαρτύρεται σε κάθε ευκαιρία, αυξάνοντας την πίεση στο πρόσωπό του.
Παράλληλα τρέχει το μεγάλο πρότζεκτ του νέου Μεστάγια, το οποίο έχει ολοκληρωθεί κατά 76%, επομένως δεν υπάρχουν λεφτά για μεγάλα πράγματα μεταγραφικά. Μάλιστα, το εργοτάξιο επισκέφθηκε και ο ανεπιθύμητος για τους οπαδούς της Βαλένθια, ιδιοκτήτης, Πίτερ Λιμ, επιστρέφοντας στην πόλη μετά από σχεδόν επτά χρόνια! Είναι αλήθεια, πως από τότε που ανέλαβε ο δισεκατομμυριούχος από τη Σιγκαπούρη, η Βαλένθια πήρε την κάτω βόλτα και σε όλη την πόλη υπάρχουν πανό, που ζητούν την αποχώρησή του. Βέβαια, με την ολοκλήρωση των έργων στο νέο Μεστάγια, μέσα στο 2027, ίσως ανοίξει μία νέα εποχή για το κλαμπ. Σε κάθε περίπτωση, οι φίλοι της ομάδας περιμένουν πώς και πώς να δουν τη Βαλένθια να παίζει ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεν θα είναι εύκολο φέτος, παρότι έγιναν ορισμένες ψαγμένες κινήσεις. Με τον Ντε Χάας (Α) από τη Φαμαλικάο και τον Αλιού Ντιένγκ (Μ) από την Αλ-Αχλί πρόσθεσε αρκετό φισικάλιτι.
Επίσης, επένδυσε περίπου 4 εκατ. για να φέρει τον Σάτο (ΜΕ) από την Τόκυο. Ο 19χρονος εξτρέμ θα γίνει ο πρώτος Ιάπωνας, που θα φορέσει τη φανέλα της και θεωρείται σπουδαίο ταλέντο. Στην προετοιμασία άφησε άριστες εντυπώσεις και προορίζεται άμεσα για βασικός. Από εκεί και πέρα, μετά το ναυάγιο με τον Μενιέ, που επέλεξε τελικά τη Σάντερλαντ, παλεύει σχεδόν έναν μήνα να βρει δεξιό μπακ. Διαχειρίσιμες οι περισσότερες αποχωρήσεις (Σανταμαρία, Κορέια, Νούνιεθ, Αγκιρεθαμπάλα, Μπελτράν), μόνο ο ταχύς εξτρέμ Ραμαζάνι, που ήταν δανεικός από τη Λιντς, μπορεί να θεωρηθεί απώλεια. Παραμένει ωστόσο, στο ρόστερ το πιο λαμπερό της διαμάντι, ο 23χρονος Χάβι Γκέρα (Μ), που θα αναλάβει φέτος ακόμη πιο ηγετικό ρόλο (πέρυσι είχε 4 γκολ και 6 ασίστ). Μαζί με τους έμπειρους Ντιμιτριέφσκι (Τ), Γκαγιά (Α), Γκουίντο Ροντρίγκες (Μ), Ντανζούμα (ΜΕ) και Σαντίκ (Ε) η Βαλένθια έχει μία βάση για να αποφύγει τα χειρότερα, αν και η γκρίνια είναι διάχυτη και αναπόφευκτα δημιουργεί προβλήματα.
ΡΕΑΛ ΣΟΣΙΕΔΑΔ
Ούτε ο πιο αισιόδοξος οπαδός της δεν περίμενε ένα τέτοιο επικό φινάλε στην πρώτη σεζόν, μετά την αποχώρηση του εμβληματικού Ιμανόλ Αλγουαθίλ. Η αρχική επιλογή του Σέρχιο Φρανσίσκο αποδείχθηκε λανθασμένη, όλα όμως διορθώθηκαν τον Δεκέμβριο, όταν αντικαταστάθηκε με τον Πελεγκρίνο Ματαράτσο. Ο Ιταλοαμερικανός τεχνικός μεταμόρφωσε τη Σοσιεδάδ και από εκεί που βρισκόταν στη ζώνη του υποβιβασμού, την οδήγησε στην πρώτη δεκάδα στη La Liga και κυρίως στην κατάκτηση του κυπέλλου, επικρατώντας στον τελικό της Ατλέτικο. Αυτό ήταν το 4ο Copa del Rey της ιστορίας της και πρώτο μετά το 2020, με το Σαν Σεμπαστιάν να γιορτάζει αυτή τη μάλλον ανέλπιστη επιτυχία με μία μεγαλειώδη παρέλαση. Βέβαια, η πορεία στο κύπελλο είχε αναμενόμενα αντίκτυπο στη La Liga, καθώς οι Βάσκοι έκλεισαν το πρωτάθλημα χωρίς νίκη στις τελευταίες οκτώ αγωνιστικές.
Φέτος, στο καλεντάρι της προστίθεται και η Ευρώπη, ενώ η εκκίνηση στο πρωτάθλημα θα είναι πολύ απαιτητική με 5 αγώνες σε 18 μέρες. Με φουσκωμένη αυτοπεποίθηση όμως, ως κυπελλούχος Ισπανίας, δείχνει ικανή να ανταποκριθεί σε όλες τις προκλήσεις. Ηγέτης της άλλωστε, είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής, Μίκελ Οϊαρθάμπαλ, που ήταν πρώτος σκόρερ της Ισπανίας στο Μουντιάλ και έβαλε πέρυσι 15 γκολ στο πρωτάθλημα. Συν τοις άλλοις, η Σοσιεδάδ, παρά την αποχώρηση του δημιουργικού Μπράις Μέντεθ (ΜΕ), έχει μία από τις πιο ποιοτικές μεσοεπιθετικές γραμμές (Μπαρενετσέα, Σολέρ, Γκέδες, Κούμπο, Σούσιτς) και φυσικά διαθέτει τον πλέον ανερχόμενο στόπερ του ισπανικού ποδοσφαίρου, Γιον Μαρτίν.
Σε ό,τι αφορά στις αποχωρήσεις των Τσαλέτα-Τσαρ (Α) και Ελουστόνδο (Α), απάντησε φέρνοντας δανεικό από τη Μαρσέιγ τον Αγκέρντ (Α), ο οποίος θα πλαισιώσει στους κεντρικούς αμυντικούς τους Μαρτίν και Θουμπέλδια. Δεν αποκλείεται να αποκτηθεί ένας ακόμη στόπερ, ενώ ίσως γίνει στο φινάλε και μία κίνηση έκπληξη για την επίθεση (ενδιαφέρεται για τον Εντρικ). Σε κάθε περίπτωση, η Σοσιεδάδ αναμένεται και φέτος μία από τις πιο θεαματικές ομάδες της λίγκας, καθώς ο Ματαράτσο παραδοσιακά ποντάρει περισσότερο στην επίθεση και λιγότερο στην άμυνα.
ΕΣΠΑΝΙΟΛ
Διπρόσωπη την περσινή σεζόν, έκανε έναν καταπληκτικό πρώτο γύρο, δημιουργώντας την αίσθηση ότι θα χτυπήσει ευρωπαϊκό εισιτήριο. Μετά όμως τη μίνι διακοπή των Χριστουγέννων επέστρεψε αγνώριστη. Έτρεξε ένα αποκαρδιωτικό σερί 18 αγώνων χωρίς νίκη κι έφτασε να κινδυνεύει με υποβιβασμό. Τελικά, μάζεψε επτά βαθμούς στις τρεις τελευταίες αγωνιστικές και τερμάτισε 11η, με τον Μανόλο Γκονθάλεθ να κερδίζει έτσι ψήφο εμπιστοσύνης για ακόμη μία χρονιά. Αρκετά δραστήρια μεταγραφικά, δεν προσέλαβε άλλωστε τυχαία αθλητικό διευθυντή τον «θαυματοποιό» Μόντσι (πρώην Σεβίλλη, Αστον Βίλα, Ρόμα). Ο Μόντσι έχει βάλει την υπογραφή του ήδη σε τέσσερις προσθήκες και ετοιμάζει περαιτέρω κινήσεις (εξτρέμ, στόπερ, ίσως και φορ).
Η πρώτη μεταγραφή της νέας εποχής ήταν ο Καλατράβα (ΜΕ), που έκανε πέρυσι σούπερ χρονιά με την Καστεγιόν στη Σεγούντα. Ακολούθησαν τρία deals δανεισμών για τον Χάρτμαν (Α, ήρθε ως αντί-Ρομέρο), τον 21χρόνο, ταλαντούχο, Βραζιλιάνο Μοσκαρδό (Μ) και τον έμπειρο Ουνάι Νούνιεθ (Α), από Μπέρνλι, Παρί και Θέλτα αντίστοιχα. Επίσης, επέστρεψαν αρκετοί δανεικοί (Χάβι Ερνάντεθ, Μπαουθά, Ινόχο, Μάρκος Φερνάντεθ), που πήγαν καλά στην προετοιμασία και προσπαθούν να πείσουν ότι αξίζουν να βρίσκονται στο ενεργό ρόστερ.
Σημαντικότερη απώλεια ο Κάρλος Ρομέρο (Α), που έληξε ο δανεισμός του από τη Βιγιαρεάλ και πέρυσι ήταν σπουδαίος. Χωρίς ιδιαίτερο κρότο οι υπόλοιπες αποχωρήσεις (Πίκελ, Καλέρο, Τεράτς, Ενγκόνζ). Μεγαλύτερη ζημιά έχουν προκαλέσει οι τραυματισμοί του πολύπειρου Κίκε Γκαρθία (Ε) και του ηγετικού Πουάδο (ΜΕ), που αναμένεται να επανέλθουν στη δράση τον Δεκέμβριο. Στη σούμα, φαίνεται πως υπάρχει ένα ικανό ρόστερ για να φέρει την Εσπανιόλ σε θέση σωτηρίας, όχι όμως κάτι περισσότερο. Σίγουρα, θα χρειαστεί χρόνο και υπομονή για να... μεταμορφώσει τους Καταλανούς ο Μόντσι από μία ομάδα μεσαίας δυναμικής σε σταθερή διεκδικήτρια ευρωπαϊκών εισιτηρίων.
ΑΘΛΕΤΙΚ ΜΠΙΛΜΠΑΟ
Αλλιώς την ονειρευόταν, αλλιώς τελικά εξελίχθηκε η τελευταία χρονιά του Ερνέστο Βαλβέρδε στο Σαν Μαμές. Ο κόσμος τον αποχαιρέτησε όπως τού άρμοζε, αλλά η Αθλέτικ, πέρα από κάποια λαμπερά παιχνίδια στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου κι εκεί απέτυχε να περάσει στα νοκ άουτ, δεν έχει τίποτα να θυμάται από το 2025/26. Εντελώς μίζερη η εικόνα της στο πρωτάθλημα, γνώρισε 8 ήττες στις τελευταίες 12 αγωνιστικές και τερμάτισε 12η, στη χειρότερή της θέση δηλαδή από το 2018 (16η). Κατεβασμένα κεφάλια και στον μεγάλο στόχο του κυπέλλου, αφού αποκλείστηκε στα ημιτελικά από μία άλλη βασκική ομάδα, τη Σοσιεδάδ. Φέτος θα επιχειρήσει ένα νέο ξεκίνημα με τον Έντιν Τέρζιτς στο τιμόνι της.
Ο Γερμανοκροάτης προπονητής, που είχε οδηγήσει την Ντόρτμουντ μέχρι τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2024 και έμεινε εκτός πάγκων για δύο ολόκληρα χρόνια, επιστρέφει στη δράση για να δώσει ξανά πνοή στους Βάσκους. Μία πολύ ενδιαφέρουσα επιλογή, καθώς ο Τέρζιτς δέχθηκε να αναλάβει μία ομάδα, που η πολιτική της στις μεταγραφές είναι πολύ ιδιαίτερη, επομένως θα πρέπει να πορευτεί με τα υλικά που ήδη υπάρχουν. Ασφαλώς, η μεγαλύτερη πρόκληση ακούει στο όνομα του Νίκο Γουίλιαμς, ο οποίος πέρυσι ήταν σκιά του εαυτού του. Αν ο Τέρζιτς τον φέρει ξανά στα επίπεδα της προπέρσινης σεζόν, τότε ολόκληρη η Αθλέτικ θα μεταμορφωθεί.
Από εκεί και πέρα, υπάρχουν ασφαλώς πολλές ποιοτικές επιλογές, όπως οι παγκόσμιοι πρωταθλητές Ουνάι Σιμόν (κορυφαίος γκολκίπερ του Μουντιάλ) και Λαπόρτ (Α), ο εξαιρετικός Σανθέτ (ΜΕ), ο αξιόπιστος σκόρερ Γκουρουθέτα (Ε), ο έμπειρος Ινιάκι Γουίλιαμς (ΜΕ) και το πολύ δεμένο δίδυμο στον άξονα, Ντε Γκαλαρέτα (Μ), Χαουρεγκίθαρ (Μ). Τρεις αποχωρήσεις (Λέκουε, Ουνάι Γκόμεθ, Βέσγκα), χωρίς ιδιαίτερο αντίκτυπο. Επέστρεψαν από δανεισμό οι Κανάλες (ΜΕ), Ρινκόν (Α) και Χερεναμπαρένα (Μ) για να προσφέρουν έξτρα λύσεις και βάθος. Συμπερασματικά, η Αθλέτικ είναι ουσιαστικά ίδια ομάδα με πέρυσι, έχοντας όμως διαφορετικό τιμιονιέρη. Η λογική λέει ότι ο Τέρζιτς θα είναι πεινασμένος, μετά από δύο χρόνια εκτός πάγκων και θα βγάλει τον καλύτερο εαυτό των μαχητικών Βάσκων, με στόχο μία θέση που θα δώσει ευρωπαϊκό εισιτήριο.
ΣΕΒΙΛΛΗ
Για 2η διαδοχική σεζόν φλέρταρε με τον γκρεμό, αλλά στο τέλος απέφυγε τα χειρότερα, ολοκληρώνοντας το πρωτάθλημα στο +1 από τη ζώνη του υποβιβασμού, όπως έκανε και το 2025. Η κίνηση που αποδείχθηκε σωτήρια ήρθε τον Μάρτιο, όταν αντικαταστάθηκε ο Ματίας Αλμέιδα με τον Λουίς Γκαρθία Πλάθα. Με τον Μαδριλένο προπονητή έκανε τέσσερις νίκες σε εννιά ματς και κατάφερε να γλιτώσει έναν καταστροφικό υποβιβασμό. Τα οικονομικά προβλήματα βέβαια παραμένουν και η διοίκηση για ακόμη ένα καλοκαίρι επιδόθηκε σε μία μάχη εξορθολογισμού, προκειμένου να μπει στα ταμεία ζεστό χρήμα και παράλληλα να ανοίξει χώρος στο salary cap, για να προχωρήσουν κάποιες προσθήκες.
Με επικεφαλής τον Χοσέ Ιγνάσιο Ναβάρο έγινε αρκετά καλή δουλειά σε αυτό το κομμάτι, αλλά μοιραία το ρόστερ αποδυναμώθηκε αφού έφυγαν και παίκτες με σημαντική προσφορά. Μόνο από τις πωλήσεις των Σο (Μ), Ανταμς (Ε) και Χουάνλου (Α) σε Τζένοα, Βενέτσια και Μπόρνμουθ αντίστοιχα εισέπραξε περίπου 40 εκατ. ευρώ. Συν τοις άλλοις, ξεφορτώθηκε αρκετά συμβόλαια (Νίλαντ, Γκουντέλι, Γιανουζάι, Αλέξις, Μοπέ, Νιανζού, Ράφα Μιρ), ενώ σταμάτησε το ποδόσφαιρο και ο Αθπιλικουέτα (Α). Βρίσκεται επίσης, πολύ κοντά στο να απαλλαγεί και από το βαρύ συμβόλαιο του Ζορντάν (Μ), έχει βγάλει στη βιτρίνα για πώληση τον Ετζουκέ (Μ), δεν αποκλείεται να πουλήσει και τους Αγκουμέ (Μ), Μαρκάο (Α) αν έρθουν προτάσεις, ενώ υπάρχουν και τρεις ακόμη περιπτώσεις παικτών (Γκατόνι, Πεδρόσα, Καρντόσο), που ψάχνουν άλλη ομάδα.
Μεγαλύτερη νίκη ότι κράτησε τον Βλαχοδήμο (Τ), που ήταν την περσινή σεζόν MVP με τις αποκρούσεις του και την ηγετική του παρουσία. Νίκη επίσης ότι διατήρησε τελικά τον Όσο, που εξελίχθηκε στην αποκάλυψη του β' γύρου και είχε φτάσει κοντά στον Ολυμπιακό. Από τα λαμπερά της ονόματα, ουσιαστικά διατήρησε μόνο τον Βάργκας (ΜΕ). Πρόσθεσε όμως δύο ελεύθερους με εμπειρία από τη La Liga, τον Χουρίδι (Μ) και τον Ιγκλέσιας (Α), έφερε για βασικό στο κέντρο της άμυνας τον Σανγκάντε (Α) από τη Χάβρη και επένδυσε κάποια χρήματα σε δύο υποσχόμενα παιδιά (Χούλιο Ντίαθ, Φραν Γκονθάλεθ). Ασφαλώς, το ρόστερ χρειάζεται επειγόντως ενίσχυση, αφού δεν υπάρχει 2ος φορ πίσω από τον Ρομέρο. Γίνεται επίσης προσπάθεια να αποκτηθεί ένας χαφ, ένας ευέλικτος μεσοεπιθετικός και ίσως ένας ακόμη αμυντικός. Προφανώς, την περιμένει ακόμη μία δύσκολη χρονιά και ο Πλάθα θα πρέπει να σφυρηλατήσει ένα σύνολο με μαχητική ψυχή, χαρακτήρα και φίσικαλ στοιχεία για να αντέξει στον ανταγωνισμό της La Liga. Τα χρόνια της δόξας και τα ευρωπαϊκά μεγαλεία έχουν πλέον περάσει και το μόνο που μετράει είναι η επιβίωση.
ΑΛΑΒΕΣ
Ξεπέρασε το σοκ της αποχώρησης του Κοουδέτ τον περασμένο Μάρτιο για τη Ρίβερ Πλέιτ και κατάφερε να σωθεί χωρίς τελικά περιπέτειες, τερματίζοντας 14η. Κομβικό ρόλο σε αυτό, έπαιξε η απόφαση της διοίκησης να παραδώσει τα ηνία στον πολύπειρο Κίκε Σάντσεθ Φλόρες, που διαχειρίστηκε άψογα την πιεστική κατάσταση. Υπέγραψε μάλιστα και το απόλυτο χαϊλάιτ των Μπαμπαθόρος την περσινή σεζόν, με το απίθανο διπλό στο Βίγκο επί της Θέλτα, με την Αλαβές να ανατρέπει το 3-0 σε 4-3. Φέτος, η ομάδα της Βιτόρια θα παίξει για 10η χρονιά τις τελευταίες 11 σεζόν στη μεγάλη κατηγορία.
Ο στόχος σταθερά παραμένει ο ίδιος και είναι η σωτηρία. Άλλωστε, δεν έγιναν ιδιαίτερα φανταχτερές κινήσεις. Δαπάνησε συνολικά περίπου 7 εκατ. για να αποκτήσει τον Μιγκέλ Ροντρίγκεθ (ΜΕ) από την Ουτρέχτη και τον Μικέλ Ροντρίγκεθ (Μ) από τη Σοσιεδάδ Β'. Έφερε με μεταγραφή τον Κόσκι (Α), που ήταν στο 2ο μισό πέρυσι δανεικός από την Ιστρα, ενώ πρόσθεσε και έναν ακόμη Αργεντινό στον ρόστερ της (4ος), τον Βαλεντίνι (Α) από τη Φιορεντίνα. Πιο σημαντική απώλεια ο Παράδα (Α), τέλος και ο έμπειρος Χουρίδι (Μ). Γενικά, λίγες αλλαγές στο δυναμικό της, δεν απέκτησε κάποιον παίκτη που να κάνει τη διαφορά.
Έχει έναν αξιόλογο γκολκίπερ (Σιβέρα), δύο αξιόπιστους φορ (Τόνι Μαρτίνεθ, Μπογιέ), ένα μαχητικό κόφτη (Μπλάνκο) και δύο μπαλάτους χαφ (Ντένις Σουάρεθ, Αλενιά). Ιδανικά, θα ήθελε κι έναν γρήγορο εξτρέμ, αν και ο Φλόρες αναμένεται να παίξει κυρίως με 5-3-2. Κοιτάζει την αγορά και για αρ. μπακ. Η συνοχή υπάρχει, το know how της σωτηρίας επίσης, αλλά για ακόμη μία σεζόν αναμένεται να κινηθεί σε χαμηλά νούμερα παραγωγικά. Δεν δείχνει λοιπόν ικανή να κυνηγήσει κάτι παραπάνω από τα συνηθισμένα, άρα το πιθανότερο είναι πως θα εμπλακεί ξανά στη μάχη της παραμονής.
ΕΛΤΣΕ
Σώθηκε κυριολεκτικά στο νήμα, χάρη στη νίκη που έκανε επί της Χετάφε την προτελευταία αγωνιστική και την ισοπαλία που πήρε στη Χιρόνα την τελευταία. Παρόλα αυτά, ήταν μία ομάδα με ποδόσφαιρο ταυτότητας. Επιθετική, με υψηλά ποσοστά κατοχής, την μπάλα κάτω και έντονο πρέσινγκ στο αντίπαλο μισό. Για νεοφώτιστη έπαιξε υπερβολικά θαρραλέα και δεν είναι τυχαίο ότι είχε καλύτερη επίθεση από 12 ομάδες, παρά το γεγονός ότι τερμάτισε 15η. Η επιτυχία αυτή πιστώνεται στον Εντερ Σαράμπια, ο οποίος όμως για οικογενειακούς λόγους αποφάσισε να φύγει από το Αλικάντε. Έτσι, η Έλτσε στράφηκε στην περίπτωση του κοσμογυρισμένου Μαρτίν Ανσέλμι (41 ετών), που εσχάτως ήταν στον πάγκο της Μποταφόγκο και στο παρελθόν έχει περάσει επίσης από την Πόρτο, τη μεξικανική Κρουζ Αζούλ, ενώ έχει δουλέψει και σε Χιλή, Κολομβία.
Λάτρης του 3-4-2-1, κουβαλάει και αυτός τη φήμη του επιθετικού προπονητή, όπως ο προκάτοχός του. Στο σύστημά του, είναι δεδομένο πως θα αναδειχθεί ο εξαιρετικός φουλ μπακ, Χέρμαν Βαλέρα. Σε ό,τι αφορά στο ρόστερ υπήρξαν επίσης σημαντικές αλλαγές, αφού έφυγαν και οι τρεις φορ, που κουβάλησαν πέρυσι την ομάδα. Πουλήθηκε με 25 εκατ. στην Μπόρνμουθ ο Αλβαρο Ροντρίγκες, έληξε ο δανεισμός του Ράφα Μιρ κι αποχώρησε ο έμπειρος Αντρέ Σίλβα. Αντ' αυτών ήρθε μόνο ο Φερ Νίνιο (Ε) από την Μπούργος, ωστόσο υπάρχει και ο νεαρός Ουμαρέ Κοναρέ από τη Β' ομάδα, που τρέλανε κόσμο στην προετοιμασία.
Πολύ σημαντική απώλεια επίσης, ο μετρονόμος της μεσαίας γραμμής, Φέμπας (Θέλτα). Εχει πάντως δύο καλούς χαφ (Βιγιάρ, Αγουάδο) και πρόσθεσε τον ταλαντούχο Μορθίγιο (Μ) από την Ατλέτικο. Ενδιαφέρουσα προσθήκη με δανεισμό από την Μπράιτον και ο 21χρονος Μπουονανότε (ΜΕ). Αναμένονται ακόμη 3-4 νέα πρόσωπα, ειδικά μεσοεπιθετικά, ίσως προκύψει ανάγκη και για στόπερ αν πωληθεί ο ηγέτης της άμυνας, Αφενγκρούμπερ. Οι πολλές αλλαγές, συνήθως δεν είναι για καλό και για τον Ανσέλμι δεν θα είναι καθόλου εύκολο να παρουσιάσει ξανά μία ομάδα με τόσο αναγνωρίσιμο ποδόσφαιρο, όπως το έκανε πέρυσι ο Σαράμπια.
ΛΕΒΑΝΤΕ
Μέχρι τον Δεκέμβριο η αποστολή σωτηρίας έμοιαζε σχεδόν ανέφικτη. Από τη στιγμή όμως που ήρθε ο Λουίς Κάστρο στη θέση του Χουλιάν Καλέρο, όλα άλλαξαν. Ο άλλοτε τεχνικός του Παναιτωλικού έδωσε μία εντελώς διαφορετική αυτοπεποίθηση στη Λεβάντε, η οποία στις τελευταίες 13 αγωνιστικές γνώρισε μόλις τρεις ήττες και σώθηκε πανάξια, τερματίζοντας στη 16η θέση. Στόχος από εδώ και πέρα η μονιμοποίηση στη μεγάλη κατηγορία, διότι πριν την περσινή σεζόν, είχε περάσει τρία χρόνια στη Σεγούντα. Δεν θα είναι πάντως εύκολο, καθώς αναγκάστηκε να πουλήσει τον αρχισκόρερ της, Κάρλος Εσπί, στη Ρεάλ.
Έβαλε 25 εκατ. στα ταμεία της, αλλά θα στερηθεί τον παίκτη που έκανε τη διαφορά στο β' μισό του πρωταθλήματος, σημειώνοντας 11 γκολ. Στη θέση του Εσπί, έφερε με 3 εκατ. τον 19χρονο Μασουαγί (Ε) από την Κλαμπ Μπριζ και μαζί με τον Ετά Εγιόνγκ ελπίζει ότι θα βρει και φέτος τα απαραίτητα γκολ. Από εκεί και πέρα αντικατέστησε τον έμπειρο Ελγκεθάμπαλ (Α) και τον δυναμικό Ματούρο (Α), με τον 34χρονο διεθνή Αλγερινό, Αϊσά Μαντί (Α), ο οποίος έρχεται από τη Λιλ για να ηγηθεί στο κέντρο της άμυνας.
Πολύ καλή περίπτωση επίσης ο Σοτέλο (Μ) από τη Θέλτα, πηγαίνει άμεσα για βασικός, ενδιαφέρουσες προσθήκες και οι Μπαρντέλι (Μ), Ρακένα (Μ) από Δουνκέρκη και Βιγιαρεάλ αντίστοιχα. Μαζί με τον απρόβλεπτο Κάρλος Αλβαρες (ΜΕ), τους γρήγορους full backs Τόλγιαν, Μανού Σάντσεθ και τον αξιόπιστο Ράιαν (Τ), η Λεβάντε έχει ένα αρκετά καλό πυρήνα παικτών για να παλέψει και φέτος με αξιώσεις για τη σωτηρία της, παίρνοντας ασφαλώς ώθηση και από το περσινό εκπληκτικό ντεμεράζ, που έκανε από τα τέλη Φεβρουαρίου και μετά.
ΟΣΑΣΟΥΝΑ
Μέχρι και τον Απρίλιο πίστευε ότι μπορεί να βγει στην Ευρώπη. Τελικά, το ευρωπαϊκό εισιτήριο έγινε ψύχωση και γύρισε μπούμερανγκ. Ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα με πέντε σερί ήττες και λίγο έλειψε να υποβιβαστεί, αφού σώθηκε κυριολεκτικά στο νήμα, τερματίζοντας 17η, στη χειρότερή της θέση την τελευταία επταετία, που παίζει σταθερά στη La Liga. Αυτή η εξέλιξη είχε ως αποτέλεσμα το τέλος της συνεργασίας με τον Αλέσιο Λίσι (νυν τεχνικός του ΠΑΟΚ), ο οποίος παρουσιάστηκε ως ένα πολύ μεγάλο πρότζεκτ το περασμένο καλοκαίρι, αλλά τελικά "κάηκε" μέσα σε έναν χρόνο.
Στη θέση του, προσλήφθηκε ο Μιγκέλ Ραμίς, που έκανε εξαιρετική δουλειά για δύο χρόνια στην Μπούργος, με πολύ περιορισμένο μπάτζετ, στήνοντας την καλύτερη άμυνα της Σεγούντα. Ο 56χρονος Καταλανός δεν έχει την ίδια προοπτική όπως ο Λίσι, αλλά θεωρητικά ταιριάζει στο προφίλ της Οσασούνα, αφού ξέρει να χτίζει καλές φίσικαλ ομάδες με άριστο αμυντικό φίλτρο. Άλλωστε, η Οσασούνα είναι ένα σύνολο με συνέχεια, χωρίς πολλές αλλαγές στο ρόστερ, επομένως δεν χρειάζεται πολύπλοκες ρυθμίσεις. Αγωνιστικά, θα λείψει ο Βίκτορ Μουνιόθ (ΜΕ), ωστόσο στα ταμεία μπήκαν 40 εκατ. από την πώλησή του στη Λίβερπουλ, άρα το deal ήταν αναπόφευκτο.
Αδιάφορες οι υπόλοιπες αποχωρήσεις (Κρουθ, Γκαλάν, Μπέκερ). Μία δυνατή μεταγραφή, ο Ντουμπασίν (ΜΕ) από τη Σπόρτινγκ Χιχόν, παίκτης με καλή τεχνική και έφεση στο γκολ, όχι όμως με την ταχύτητα του Μουνιόθ. Βαρόμετρο για ακόμη μία σεζόν θα είναι τα γκολ του Μπούντιμιρ (Ε), που έβαλε πέρυσι 17. Ελπίζει φέτος να πάρει περισσότερα από τον ταλαντούχο Αϊμάρ Ορόθ (ΜΕ), που έδωσε πέρυσι μόλις 2 ασίστ και τον Ραούλ Μόρο (ΜΕ), που αποκτήθηκε τον Ιανουάριο από τον Άγιαξ και το πρώτο του εξάμηνο ήταν περισσότερο προσαρμογής. Με όπλο το Σαδάρ, στο οποίο την περσινή σεζόν έκανε τις 9 από τις συνολικά 11 νίκες της, θα κοιτάξει φέτος να σωθεί χωρίς περιπέτειες και δράματα, αφήνοντας στην άκρη τις τυμπανοκρουσίες για Ευρώπη.
ΡΑΣΙΝΓΚ ΣΑΝΤΑΝΤΕΡ
Ιστορικές στιγμές έζησε η ομάδα της Κανταβρίας. Κατέκτησε πανάξια το πρωτάθλημα στη Σεγούντα και επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία μετά από 15 ολόκληρα χρόνια. Ο Χοσέ Αλμπέρτο παρουσίασε ένα θεαματικό σύνολο, που σκόραρε σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια και τελείωσε τη σεζόν με 90 γκολ, όταν οι άλλες δύο ομάδες που προβιβάστηκαν, η Ντέπορ και η Μάλαγα είχαν 65 και 75 αντίστοιχα. Αυτή η μεγάλη επιτυχία ήρθε με πλάνο, επιμονή και υπομονή, καθώς ο Αλμπέρτο την καθοδηγεί σταθερά από το 2022. Επόμενος στόχος τώρα, η Ρασίνγκ να καθιερωθεί στα μεγάλα σαλόνια, χωρίς να απαρνηθεί το ελκυστικό της αγωνιστικό στιλ.
Σε αυτή την προσπάθεια, αναμένεται να συμβάλλει τα μέγιστα ο Σέρχιο Κανάλες, ο οποίος στα 35 του, επέστρεψε στη γενέτειρά του, για να βοηθήσει την ομάδα που τον ανέδειξε. Μαζί με τους Αντρές Μαρτίν (23 γκολ, 9 ασίστ) και Ινίγο Βιθέντε (9 γκολ, 20 ασίστ), που διέλυσαν όλες τις άμυνες της Σεγούντα πέρυσι, συνθέτουν μία αν μη τι άλλο εξαιρετικά ποιοτική μεσοεπιθετική τριάδα. Μπροστά, δεσπόζει ο «βούβαλος» Βιγιαλίμπρε (Ε), ενώ θα είναι κομβικο για τη Ρασίνγκ να καταφέρει να διατηρήσει στο ρόστερ της τον πολύτιμο Πουέρτα (Μ), που εντυπωσίασε στο Μουντιάλ με την Κολομβία και τον Σαλίνας (Α), για τον οποίο ενδιαφέρεται η Μπαρτσελόνα. Για την άμυνα αποκτήθηκε ο Πέδρο Φελίπε από την Ακαδημία της Γιουβέντους και για την επίθεση δανεικός ο Ζαμπίρι από τη Ρεν.
Στον άσο, τον Έρικσον θα πλαισιώσει Αγκιρεθαμπάλα (Τ), που ήρθε από την Αθλέτικ. Αναμένονται κι άλλες κινήσεις, τουλάχιστον μία σε κάθε γραμμή, γιατί οι επιλογές αριθμητικά είναι λίγες και η σεζόν έτσι δεν βγαίνει. Η αλήθεια είναι πως ο μεταγραφικός σχεδιασμός δεν έχει τρέξει γρήγορα, αλλά στη Σανταντέρ πιστεύουν ότι μέχρι το τέλος Αυγούστου θα βρουν τις κατάλληλες ευκαιρίες για να διαμορφωθεί όπως πρέπει το ρόστερ τους για τη φετινή μεγάλη πρόκληση. Η αισιόδοξια λοιπόν είναι διάχυτη και το καυτό Σαρδινέρο δεν θα είναι καθόλου εύκολη εδρα για κανέναν αντίπαλο.
ΝΤΕΠΟΡΤΙΒΟ ΛΑ ΚΟΡΟΥΝΙΑ
Μετά από εννιά χρόνια περιπλάνησης στη 2η και 3η κατηγορία η Ντέπορ επιστρέφει εκεί που ανήκει. Με αρκετό άγχος και πίεση πέρυσι, κατάφερε και τερμάτισε 2η, εκμεταλλευόμενη το χαρακίρι της Αλμερία στις τελευταίες αγωνιστικές. Οπως και να έχει, ο Ιντάλγκο πιστώνεται αυτή την επιτυχία και δικαιωματικά θα τρέξει την ομάδα και φέτος, με την ελπίδα βέβαια ότι δεν θα της... τραβάει χειρόφρενο όπως πέρυσι. Άλλωστε, η Ντέπορ ήρθε στη La Liga για να μείνει και για αυτό προχώρησε σε πολύ μεγάλες επενδύσεις, κάνοντας μεταγραφές που ξεπέρασαν τα 25 εκατ. ευρώ.
Ασφαλώς, το πιο λαμπερό όνομα είναι ο 37χρονος Ομπαμεγιάνγκ (Ε) από τη Μαρσέιγ, αποκτήθηκαν όμως επίσης ο Λέο Ρομάν (Τ) από τη Μαγιόρκα, 20χρονος Γένσεν (ΜΕ) από την Μπάγερν Β', ο 22χρονος Αματούτσι (ΜΑ) από τη Φιορεντίνα, ο 21χρονος Γκίσελχαρτ (Μ) από την Ντε Γκράαφστσαπ, ο 19χρονος Εντε (Α) από τη Μότορ Λούμπλιν και ο έμπειρος Ανχελίνιο (Α), δανεικός από τη Ρόμα. Ολοι τους προσθήκες, που μπαίνουν μέσα και παίζουν και είναι εν δυνάμει βασικοί.
Και όλα αυτά, ενώ η Ντέπορ διαθέτει ήδη δύο πυραυλοκίνητους εξτρέμ, τον Γερεμάι και τον Μέγια, που θα ζήλευε η μισή και βάλε La Liga, έναν χαφ τοπ επιπέδου, όπως ο Μάριο Σοριάνο και ασφαλώς το "τανκ" Ενσονγκό (Ε), που άφησε πέρυσι εξαιρετικές εντυπώσεις στο β' μισό. Συνολικά, η Λα Κορούνια είναι αναμφίβολα η νεοφώτιστη με τις πιο εντυπωσιακές κινήσεις και ένα εξαιρετικά εξοπλισμένο δυναμικό, που μαρτυρά ότι η επιστροφή της στα μεγάλα σαλόνια θα είναι μόνιμη. Άλλωστε, μιλάμε για μία ιστορική ομάδα, με σημαντική βάση οπαδών, που τη χρειάζεται το ισπανικό ποδόσφαιρο.
ΜΑΛΑΓΑ
Πριν τρία χρόνια είχε βρεθεί εκτός επαγγελματικών κατηγοριών και τώρα είναι ξανά στην κορυφαία σκηνή της Ισπανίας, για πρώτη φορά μετά το 2018. Τίποτα δεν προμήνυε πέρυσι ότι θα τα καταφέρει, αφού ξεκίνησε πολύ άσχημα τη σεζόν. Μετά όμως την απόλυση του Πεγισέρ και τον προβιβασμό του Φρανσίσκο Φούνες από τη Β' ομάδα τα πάντα άλλαξαν. Γνώρισε μόλις 4 ήττες στις τελευταίες 28 αγωνιστικές και κέρδισε πανάξια την άνοδο μέσω των πλέι-οφ, επικρατώντας εκτός έδρας τόσο της Λας Πάλμας, όσο και της Αλμερία, δύο ομάδων με μεγαλύτερο μπάτζετ από εκείνη. Ταλαντούχα και σούπερ νεανική, απέδειξε έμπρακτα πως όταν κάνεις σοβαρή δουλειά στις ακαδημίες μπορείς να πετύχεις.
Η Μάλαγα είναι το απόλυτο success story του συλλόγου, που τα καταφέρνει με τα δικά του παιδιά, εκείνα που στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας ήταν ball boys, όταν η πρώτη ομάδα έπαιζε στο Τσάμπιονς Λιγκ και το Γιουρόπα Λιγκ. Όλοι οι σταρ του ρόστερ προέρχονται από τα σπλάχνα της. Ο αρχισκόρερ Τσούπε (Ε), που σημείωσε πέρυσι 25 γκολ, ο παικταράς Λαρούμπια (ΜΕ), οι Ντάνι Λορένθο (Μ), Ιθαν Μερίνο (Μ) και φυσικά ο ηγέτης της άμυνας, Μουρίγιο (Α). Στη λογική της εμπειρίας και του βάθους, απέκτησε τους Καλέρο (Α) και Σαλίνας (Α) από την Εσπανιόλ.
Εξαιρετική κίνηση επίσης ο ποιοτικός Χουάν Κρους (ΜΕ) από τη Λεγανές, παίκτης επιπέδου πρώτης κατηγορίας, θα δώσει έξτρα λύσεις στο μεσοεπιθετικό κομμάτι. Δεν αποκλείεται να γίνουν ακόμη μερικές ενέσεις ενίσχυσης, ωστόσο η Μάλαγα είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πρότζεκτ του ισπανικού ποδοσφαίρου, με παίκτες που πολύ σύντομα θα απασχολήσουν μεγαλύτερα κλαμπ κι ένα τρελαμένο κοινό, που νιώθει περήφανο, βλέποντας παιδιά της Ανδαλουσίας να αναδεικνύονται σε πρωταγωνιστές.
Επιμέλεια: Ανέστης Ζαχαράκης
ΕΕΕΠ | 21+ | ΠΑΙΞΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ
